တရားနာျခင္း အက်ဳိး ၅ မ်ဳိး

ရဟန္းတို႔၊ တရားနာျခင္း အက်ိဳးအာနိသင္တို႔သည္ ဤ ၅ မ်ဳိးတို႔တည္း။ အဘယ္ ၅ မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူကား – ၁။ မၾကားဖူးသည္ကုိ ၾကားနာရ၏။ ၂။ ၾကားဖူးသည္ကုိ ျဖဴစင္ေစ၏။ ၃။ ယံုမွားမႈကုိ ကူးေျမာက္ႏိုင္၏။ ၄။ အယူကုိ ေျဖာင့္မတ္စြာ ျပဳႏိုင္၏။ ၅။ ထိုသူ၏ စိတ္သည္ ၾကည္လင္၏။ ရဟန္းတို႔ တရားနာျခင္း၌ အာနိသင္တို႔သည္ ဤ ၅ မ်ဳိးတို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဓမၼႆဝနသုတ္၊ ကိမိလ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ေမတၱာ

မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊ မာရယုသာ ဧက ပုတၱ မႏုရေကၡ။ ဧဝမၸိ သဗၺဘူေတသု၊ မာနသံ ဘာဝေယ အ ပရိမာဏံ။ မာတာ၊ ျမင္းမိုရ္ထိပ္ဦး၊ မကက်ဴးသည့္၊ ေက်းဇူးဂုဏ္ရွင္၊ ေမြးမိခင္သည္။ နိယံပုတၱံ၊ မိမိရင္နွစ္၊ သားရင္းျဖစ္ေသာ။ ဧက ပုတၱံ၊ အေရထူ အေရပါး၊ အသားကုိေဖာက္ အစိုးေရာက္ေအာင္၊ ျမားေျမာက္ခင္တြယ္၊ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားငယ္ကို။ အာယုသာ၊ ဇိဝိန္အသက္၊ ယင္းအတြက္ေၾကာင့္။ အႏုရေကၡယထာ၊ ႏုိ႔ခ်ိဳတုိက္ေကြ်း၊ ပုိက္ေထြးယုယ၊ ေဘးမခေအာင္၊ ေန႔ညမေကြ၊ ေစာင့္ေ႐ွာက္ေလသကဲ့သုို႔၊ ဧဝမၸိ တထာ၊ ပမာမျခား၊ ထုိအလားလွ်င္။ သဗၺဘူေတသု၊ ခပ္သိမ္း႐ွိသမွ်၊ သတၱဝါအနႏၱတုိ႔၌။ အ ပရိမာဏံ၊ အတုိင္းအ႐ွည္ကင္းပ၊ မ်ားျပားလွေသာ၊ မာနသံ၊ ေတြေတြယိုဖိတ္၊ ေမတၱာစိတ္ကုိ၊ ဘာဝေယ၊ ပြားေစရာ၏။

ေနာက္ဆုံးဆယ္လ ျမတ္ဗုဒၶ (၁)

ျမတ္ဗုဒၶ ၄၄ ၀ါျပည့္ျပီး ၄၅၀ါေျမာက္ ေနာက္ဆုံး၀ါဆုိသြားေသာေနရာသည္ ေ၀သာလီျမိဳ႕အနီးရွိ ေ၀ဠဳ၀ရြာငယ္ကေလးပင္ျဖစ္၏။ ထုိရြာကေလးသုိ႔ မေရာက္မီမွာ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ရာဇျဂိဳလ္ျမိဳ႕အနီးရွိ အမၺပါလီအမ်ဳိးေကာင္းသမီး၏ သရက္ေတာဥယ်ာဥ္တြင္ သီတင္းသုံးေနထုိင္ေတာ္မူခဲ့၏။ အမၺပါလီအမ်ဳိးေကာင္းသမီးက..ျမတ္ဗုဒၶအား သရက္ေတာဥယ်ာဥ္ၾကီးႏွင့္တကြ သရက္ေတာေက်ာင္းတုိက္ကုိပါ..လွဴဒါန္းခဲ့ေလသည္။ ထုိေက်ာင္းတုိက္မွ ခရီးေဒသစာရီၾကြခ်ီေတာ္မူရန္ ျမတ္ဗုဒၶက အရွင္အာနႏၵာအား.. ငါဘုရား၏ထံေတာ္ပါး၌ ခစားလိမၼာ အုိခ်စ္သား အာနႏၵာ.. “အၾကင္အရပ္၌ ေ၀ဠဳ၀ရြာငယ္သည္ ရွိ၏။ ေ၀ဠဳ၀အမည္ရွိေသာ ထုိရြာငယ္ဆီသုိ႔ သြားၾကကုန္စုိ႔” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အရွင္အာနႏၵာကလည္း… “ဘုန္းေတာ္ေျခာက္စုံ တန္းခုိးဂုဏ္နွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းလွပါျပီ” ဟု ၀န္ခံေတာ္မူ၏။ ထုိ႔ေနာက္ သံဃာေတာ္ (၅၀၀)ႏွင့္တကြ ျခံရံလ်က္ အမၺပါလီသရက္ေတာေက်ာင္းတုိက္မွ ေ၀ဠဳ၀ရြာငယ္ေလး ဆီသုိ႔ ခရီးေဒသစာရီၾကြခ်ီေတာ္မူခဲ့၏။ ၀ါဆုိခါနီး ထုိရြာငယ္ေလးသုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေလ၏။ ေ၀ဠဳ၀ရြာေလးမွာ ရြာသိမ္ရြာငယ္ေလးပင္ ျဖစ္၏။ [...]

သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ သူယုတ္မာ

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္၊ သူယုတ္မာတို႔၏ အေျခခံသေဘာကို လည္းေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ အေျခခံသေဘာကို လည္းေကာင္း၊ ဤသို႔ေဟာ ၾကားေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔၊ သူယုတ္မာသည္ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုမသိ၊ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍မသိ၊ ရဟန္းတို႔၊ ဤသို႔ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုမသိျခင္း၊ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍မသိျခင္းကို သူယုတ္မာတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏။ ယင္းတို႔သည္ သူယုတ္မာတို႔၏ အေျခခံသေဘာေပတည္း။ ရဟန္းတို႔၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ကား ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုသိ၏၊ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍သိ၏၊ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကိုသိျခင္း၊ ျပဳဖူးေသာ သူ႔ေက်းဇူးကို ထင္စြာျပဳ၍သိျခင္းကို သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏။ ယင္းတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ အေျခခံသေဘာေပတည္း။ ေကာလိတ၊ သမစိတၱ၀ဂ္၊ အဂုၤတၳိဳရ္ပါဠိေတာ္