မြတ်ဗုဒ္ဓ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုတော်မူခြင်း (သို့) နောက်ဆုံးဆယ်လ မြတ်ဗုဒ္ဓ (၄)

ကုသိနာရုံ အင်ကြင်းတောကြီးဝယ် အင်ကြင်းပင် အစုံတို့ အကြား၌ မြောက်အရပ်သို့ ဦးခေါင်းပြု၍ ညောင်စောင်းလေးပေါ်တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်မြတ် လျောင်းစက်တော်မူ၏။ လက်ယာ ခြေပေါ်၌ လက်ဝဲခြေကို စဉ်းငယ်လွန်ကာ တင်ထား၍ သတိရှိလျက် လက်ယာနံတောင်းဖြင့် မြတ်သော လျောင်းစက်ခြင်းကို ပြုတော်မူ၏။

ထိုအခါ၌ အင်ကြင်းပင်အစုံတို့သည်လည်း အခါမဲ့ ပွင့်ကာ ပန်းတို့ဖြင့် ပင်လုံးကျွတ် ပွင့်လျက် ဝေဆာနေကြကုန်လေ၏။ မြတ်ဗုဒ္ဓအား နောက်ဆုံးပူဇော်ခြင်းဖြင့် အင်ကြင်းပန်းတို့သည် အထက်မှ ကိုယ်တော်မြတ်ထက်သို့ မပြတ်မစဲ ကြဲဖြန့်ကုန်၏။
ကောင်းကင်မှ မန္ဒာရဝ နတ်ပန်းတို့သည်လည်းကောင်း၊ စန္ဒကူးနံ့သာမှုန့်တို့သည်လည်းကောင်း ပူဇော်သည့်အနေဖြင့် ကြဲဖြန့်ကုန်၏။နတ်တို့ကလည်း နတ်တူရိယာတို့ဖြင့် တီးမှုတ်၍ ပူဇော်ကြကုန်၏။

အင်ကြင်းတောကြီးတခုလုံးနှင့် ကုုသိနာရုံမြို့ တပတ်လည် (၁၂)ယူဇနာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စကြာဝဠာတိုက်တစ်သောင်းမှ နတ်များ လာရောက်စုဝေးနေကြလေ၏။ သံဃာတော်များ၏ အရေအတွက်မှာလည်း (၁၀၀၀၀၀)ကျော်ကျော် ရှိ၏။

ထိုအချိန်….မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ အနီးအနားမှ အရှင်အာနန္ဒာလည်း မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို လွန်စွာပင် အံ့အားသင့်နေလေသည်။

မြတ်ဗုဒ္ဓက..အရှင်အာနန္ဒာအား..
“ဤမျှလောက် ပူဇော်မှုဖြင့် ငါဘုရားကို အရိုအသေပြုသည် မမည်သေး၊ အလေးအမြတ်ပြုသည် မမည်သေး၊ မြတ်နိုးသည် မမည်သေး၊ ပူဇော်သည် မမည်သေးပေ။ အာနန္ဒာ အကြင်ရဟန်းဖြင်စေ ရဟန်းမိန်းမဖြစ်စေ ဥပါသကာဖြစ်စေ ဥပါသိကာမဖြစ်စေ လောကုတ္တရာ တရားဖြင့် လျော်သော တရားတော်ကို ကျင့်လျက်နေ၍ လျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်၊ တရားနှင့် လျော်စွာ ကျင့်နေခြင်းသည်ပင် ငါဘုရားအား အမြတ်ဆုံးပူဇော်ခြင်း၊ အရိုအသေပြုခြင်း မြတ်နိုးခြင်း မည်ပေ၏။ ထိုကြောင့် ဤ သာသနာတော်၌ လောကုတ္တရာ တရားနှင့်လျော်သော တရားကို ကျင့်လျက် နေကြပါ၊ လျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ကြရမည်”

ဟု မြတ်ဗုဒ္ဓက မိန့်တော်မူ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် အရှင် ဥပဝါဏဟူသော မထေရ်သည်လည်း… မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ ရှေ့၌ ရပ်လျက် ကိုယ်တော်မြတ်အား ယပ်ခပ်ပေးနေလေ၏။ ထိုကြောင့် လာရောက်ဖူးမြော် ရောက်လာကြသော နတ်တို့က..မြတ်ဗုဒ္ဓအား ကောင်းစွာ မမြင်ရပေ၊ မဖူးတွေ့ရဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ရှင် ဥပဝါဏ မထေရ်ကြီး ကွယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုအချင်းအရာကို သိသော မြတ်ဗုဒ္ဓက..ဥပဝါဏကိုယ်တော်အား..
“ရဟန်း ဖဲသွားလော့၊ ငါဘုရားရှေ့ ၌ ရပ်မနေလင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

အချိန်သည်လည်း…တဖြေးဖြေး ညဉ့်ဦးယံအချိန်သို့.. ရောက်နေလေပြီ။ ထိုအခါ မြတ်ဗုဒ္ဓက အရှင်အာနန္ဒာအား မလ္လမင်းတို့ထံ သွားရောက် အသိပေး သတင်းပို့ရန် မိန့်တော်မူ၏။

အရှင်အာနန္ဒာကိုယ်တော်လည်း မလ္လမင်းတို့အား မြတ်ဗုဒ္ဓ ဒီကနေ့ည သန်းခေါင်ကျော်လျှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူမည့် အကြောင်းကို သတင်းပို့လေသည်။

အရှင်အာနန္ဒာ၏ စကားကို ကြားသောအခါ မလ္လမင်းတို့သည်လည်းကောင်း မိဖုရားတို့သည်လည်းကောင်း သားတော် သမီးတော်တို့သည်လည်းကောင် လွန်စွာ ကြေကွဲဝမ်းနည်းကြကုန်၏။ ထို့နောက် မြတ်ဗုဒ္ဓ ရှိရာ သို့ ရောက်လာကြလေ၏။

အရှင်အာနန္ဒာ၏ အစီအစဉ်ဖြင့်…မလ္လမင်းတို့က..အုပ်စုလိုက် အုပ်စုလိုက် မြတ်ဗုဒ္ဓဆီသို့ ဝင်ရောက် ဖူးမြော် ရှိခိုးဦးခိုက် ကန်တော့ကြ၏။ ညဉ့်ဦးယံ အချိန်သည်လဲ ကုန်လွန်လေပြီ။

ထို့နောက် သုဘဒ္ဒပရိဗိုဇ် ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူ့တွင်လည်း ယုံမှားသံသယ မေးခွန်းရှိနေ၍ မြတ်ဗုဒ္ဓထံ မေးလျောက်ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်၏။ ငါရဲ့ ယုံမှားသံသယတို့ကို ရှင်းလင်းသွားအောင် ရဟန်းဂေါတမ၏ တရားကို နာယူမည်ဟု ယုံကြည်လျက် ဘုရားထံ ရောက်ရှိလာ၏။ အရှင်အာနန္ဒာကို ဘုရားရှင်အား ဖူးခွင့်ပေးရန် တောင်းဆို၏။ အရှင်အာနန္ဒာက..ယခုအချိန် မြတ်စွာဘုရားအား ဖူးရန် အချိန်မသင့်တော့ဘူး၊ မြတ်စွာဘုရား ပင်ပန်းတော်မူနေပြီ၊ မညှဉ်းဆဲပါနဲ့ ငါ့ရှင်ဟု ပြန်လည် ပြောဆို၏။

မြတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်မြတ် ကြားတော်မူသောအခါ…သုဘဒ္ဒအားခွင့်ပြုလိုက်ရန် အရှင်အာနန္ဒာအား မိန့်တော်မူလို်က်၏။
ထိုအခါ သုဘဒ္ဒလည်း မြတ်ဗုဒ္ဓထံ ချဉ်းကပ်၍ မေးလျောက်လေ၏။

သူ၏ မေးခွန်း အဓိပ္ပါယ်မှာ…
သမဏ ဗြာဟ္မဏဟု ဝန်ခံထားသော တိတိ္ထဆရာကြီး (၆)ရောက်တို့သည် သဗ္ဗညုဖြစ်ပါသလား ဒါမှမဟုတ် အရှင်ဘုရားကပဲ သဗ္ဗညုဖြစ်ပါသလားဟု မေးလျောက်လေ၏။

ထိုအခါ မြတ်ဗုဒ္ဓက..သုဘဒ္ဒ၏ မေးခွန်းကို အသာထားပြီး၊ တရားဟောတော့လေ၏။
“ငါဘုရားရဲ့ သာသနာတော်မှတပါး အခြား အယူဝါဒတို့၌ မဂ္ဂင် (၈)ပါးအကျင့်တရားဆိုတာ ရှိသလား မရှိဘူးလား သုဘဒ္ဒ စဉ်းစားပါ။ မဂ္ဂင် (၈)ပါး ရှိသော အကြင်ဓမ္မဝိနယ သာသနာတော်၌ သောတာပန်ရဟန်းသည်လည်းကောင်း၊ သကဒါဂါမ်ရဟန်းသည် လည်းကောင်း၊ အနာဂါမ်ရဟန်းသည်လည်းကောင်း၊ ရဟန္တာသည်လည်းကောင်း ရှိ၏။
မဂ္ဂင် (၈)ပါး မရှိလျင် ထိုအရိယာရဟန်းတို့ မရှိ။ မည်သူမှားတယ် မှန်တယ်ဆိုတာ ငါဘုရားမပြောလိုဘူး..မဂ္ဂင် (၈)ပါးအကျင့် ရှိ မရှိ ကိုသာ စဉ်းစားပါ။ ဆင်ခြင်ပါ။
မဂ္ဂင် (၈)ပါးအကျင့်ကောင်း ရှိမှသာလျင် ကိလေသာ ငြိမ်းကြောင်း အကျင့်ကောင်း သည် ရှိ၏။ မဂ္ဂင် (၈)ပါးအကျင့်ကောင်း မရှိလျင် ကိလေသာ ငြိမ်းကြောင်း အကျင့်ကောင်းသည် မရှိဟု” သုဘဒ္ဒအား.. မြတ်ဗုဒ္ဓက..တရားဟောလေ၏။

ဆက်လက်၍ မြတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်မြတ်က..
“ဒီမဂ္ဂင် (၈)ပါးအကျင့်ကောင်းကို ကျင့်သုံးနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ရဟန္တာအရှင်သူမြတ်တို့သည် ဘယ်သောအခါမှ မဆိတ်သုဉ်းနိုင်” ဟု တိတိလင်းလင်း ဟောတော်မူလေ၏။

သုဘဒ္ဒပရိဗိုဇ်လည်း မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ ရှင်းလင်း တိကျသော တရားတော်ကို လွန်စွာ နှစ်သက် အားရ သွားလေတော့၏။ ထိုကြောင့် မဂ္ဂင် (၈)ပါးကို ကျင့်ကြံအားထုတ်လိုစိတ် ဖြစ်လာပြီး ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ သုံးပါးတို့ အား ယုံကြည် သိမှတ် ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်တော့၏။
ရဟန်းခံပေးပါရန် မြတ်စွာဘုရားထံ.. လျောက်လေတော့၏။

အရှင်အာနန္ဒာက..သုဘဒ္ဒအား သပိတ် သင်္ကန်းပေး၍ ရဟန်းခံပေး၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးလိုက်သည်။ သုဘဒ္ဒလည်း ဆိတ်ငြိမ်ရာချဉ်းကပ်၍ ဘုရားကိုယ်တော်မြတ် ပရိနိဗ္ဗာန်မစံမှီကလေးတွင်ပင် ရဟန္တာဖြစ်လေ၏။

အချိန်သည်လည်း ညဉ့်သန်းခေါင်ကို ကျော်လွန်၍ သွားလေပြီ။ မြတ်ဗုဒ္ဓက..သံဃာတော်တို့ကို မှာကြားစရာရှိသည်များကို မှာကြားလေတော့၏။

ချစ်သားအားလုံးတို့ ဘုရား တရား သံဃာပေါ်၌ သံသယရှိသည်များကို မေးကြရန် မိန့်တော်မူ၏။ သံဃာတော်အရှင်သူမြတ်တို့သည်လည်း ဘာသံသယမှ မရှိသဖြင့် ဆိတ်ဆိတ်နေကြလေကုန်၏။

ထို့နောက် မြတ်ဗုဒ္ဓသည်..နောက်ဆုံး စကားကို မိန့်တော်မူလေ၏။

မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ နောက်ဆုံးစကားတော်
“ရဟန်းတို့….ပြုပြင်ပေးရသော ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရတရားတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသဘော ရှိကုန်၏။ မမေ့သော သတိတရားဖြင့် ကိစ္စပြီးအောင် အားထုတ်ကြကုန်လော့”

ဟု မိန့်တော်မူလေ၏။

ဤစကားတော်သည် မြတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်မြတ်၏ နောက်ဆုံးမှာကြားသွားသော စကားတော်ဖြစ်၏။

မြတ်ဗုဒ္ဓ ကိုယ်တော်မြတ် ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူခြင်း
ထို့နောက် မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ဘာကိုမှဆက်လက် မပြောတော့ဘဲ ..
ပဋ္ဌမဈာန်ကို စတင်..ဝင်စားတော်မူ၏၊
ပဋ္ဌမဈာန်မှထတော်မူ၍ ဒုတိယဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
ဒုတိယဈာန်မှ ထတော်မူ၍ တတိယဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
တတိယဈာန်မှ ထတော်မူ၍ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
စတုတ္ထဈာန်မှတဖန် ထတော်မူ၍ အာကာသာနဉ္စာယတန (သမာပတ်)ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
အာကာသာနဉ္စာယတနသမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ ဝိညာဏဉ္စာယတန (သမာပတ်)ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
ဝိညာဏဉ္စာယတနသမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ အာကိဉ္စညာယတန (သမာပတ်)ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
အာကိဉ္စညာယတနသမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ နေဝသညာနာသညာယတန (သမာပတ်)ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
နေဝသညာနာသညာယတနသမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ သညာဝေဒနာတို့ ချုပ်ရာ နိရောဓ သမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူ၏။

ထိုအခို်က် အရှင်အာနန္ဒာက..အရှင်အနုရုဒ္ဓါအား..မြတ်စွာဘုရားကိုယ်တော်မြတ် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူပါပြီလောဟု မေးလျောက်လေ၏။

အရှင်အနုရုဒ္ဓါကိုယ်တော်က..မြတ်စွာဘုရားကိုယ်တော်မြတ် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မမူသေးကြောင်း၊ နိရောဓသမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူလျက်ရှိကြောင်း ကို ပြန်လည်ဖြေကြား၏။

ထိုနောက် မြတ်ဗုဒ္ဓသည်
နိရောဓသမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ နေဝသညာနာသညာယတန သမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူ၏။
နေဝသညာနာသညာယတန သမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ အာကိဉ္စညာယတန သမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူ၏။
အာကိဉ္စညာယတန သမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ ဝိညာဏဉ္စာယတန သမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူ၏။
ဝိညာဏဉ္စာယတန သမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ အာကာသာ နဉ္စာယတန သမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
အာကာသာ နဉ္စာယသန သမာပတ်မှ ထတော်မူ၍ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
စတုတ္ထဈာန်မှ တဖန် ထတော်မူ၍ တတိယဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
တတိယဈာန်မှ ထတော်မူပြီး ဒုတိယဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
ဒုတိယဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၍ ပဋ္ဌမဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏။

တဖန်…
ပဋ္ဌမဈာန်မှ ထတော်မူ၍ ဒုတိယဈာန်သို့ ဝင်စားတော်မူ၏၊
ဒုတိယဈာန်မှ ထတော်မူကာ တတိယဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
တတိယဈာန်မှ ထတော်မူ၍ စတုတ္ထဈာန်ကို ဝင်စားတော်မူ၏၊
စတုတ္ထဈာန်မှ ထတော်မူပြီးနောက် အခြားမဲ့၌ မြတ်ဗုဒ္ဓ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုတော်မူလေပြီ။
အရပ်တပါးသို့ ခွဲခွါသွားခါနီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်သည်..ချစ်ခင်လှစွာသော မိတ်ဆွေကို လည်ပင်းဖက်ပြီး အားပါးတရ နှုတ်ဆက်ပြီးမှ ခရီးသွားသလိုပါပဲ..
ဘုရားရှင်အဖြစ်နှင့် (၄၅)နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး ဝင်စားလာခဲ့သော သမာပတ်တွေကို အားရပါးရ ဝင်စားပြီးတော့မှ နိဗ္ဗာန်ကြွတော်မူခြင်းဖြစ်၏။

မြတ်ဗုဒ္ဓပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည်နှင့် သဟမ္ပတိဗြဟ္မာကြီးက..ဂါထာရွတ်၍ ပူဇော်လေ၏။

ဗြဟ္မာကြီး၏ ဂါထာ
ကိုယ်တိုင် အလုံးစုံကို သိတော်မူသော အားဆယ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဆရာသခင် အတုမဲ့ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင်သော်မှ အကြင်လောက၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူ ရချေသေး၏။ ထိုလောက၌ သတ္တဝါအားလုံးတို့သည် ရုပ်နာမ်အစု တို့ကို စွန့်ပစ်ကြရကုန်မည် ချည်းသာတည်း ဟု ဂါထာရွတ်ဆိုလေ၏။

ထို့နောက် တဖန် နတ်တို့ အရှင် သိကြားမင်းကလည်း..

သိကြားမင်း၏ ဂါထာ
ဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်းသဘောရှိ၍ ပြုပြင်ရသော သင်္ခါရ တရားတို့သည် မမြဲလေ ကုန်စွတကား၊ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ချုပ်ပျောက်လေကုန်စွတကား၊ ထို သင်္ခါရတရားတို့၏ ငြိမ်းခြင်းသည်သာလျင် ချမ်းသာ ပေလိမ့်မည် တကား ဟု ဂါထာရွတ်ဆို ပူဇော်လေ၏။

ထိုနောက် တဖန် အရှင်အနုရုဒ္ဓါကိုယ်တော်သည်လည်း…

အရှင်အနုရုဒ္ဓါ၏ ဂါထာ
တဏှာကင်းတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ငြိမ်းအေးသော နိဗ္ဗာန်ကို ကြွ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူလေပြီ၊ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သော မြတ်စွာဘုရား၏ ထွက်လေဝင်လေတို့သည် မရှိတော့ပြီတကား။ ညှိုးငယ်ခြင်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိသော စိတ်ဖြင့် ဝေဒနာကို သည်းခံတော်မူရှာခဲ့လေပြီ၊ ဆီမီးလျှံ ငြိမ်းလေသကဲ့သို့ သင်္ခါရတရားတို့မှ လွတ်မြောက် ချုပ်ငြိမ်းတော်မူလေပြီ တကား ဟု..ဂါထာရွတ်ဆို ပူဇော်လေ၏။

ထို့နောက် အရှင် အာနန္ဒာကိုယ်တော်ကလည်း..

အရှင် အာနန္ဒာ၏ ဂါထာ
မွန်မြတ်သော ဂုဏ်တော်အားလုံးတို့ နှင့် ပြီးပြည့်စုံတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်သည် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူသော ထိုအခိုက်ဝယ် ကြောက်မက်ဖွယ် မြေလှုပ်ခြင်းသည် ဖြစ်ခဲ့လေပြီ၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထဖွယ် မြေလှုပ်ခြင်းသည်လည်း ဖြစ်ခဲ့လေပြီ တကား ဟု..ဂါထာရွတ်ဆို ပူဇော်ခဲ့လေ၏။….

နောက်ဆုံးဆယ်လမြတ်ဗုဒ္ဓတရားတော် (၂၇၊ ၁၂၊ ၁၉၇၇)- သီတဂူဆရာတော်ဘုရားကြီး

Advertisements

ျမတ္ဗုဒၶ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူျခင္း (သုိ႔) ေနာက္ဆုံးဆယ္လ ျမတ္ဗုဒၶ (၄)

ကုသိနာရုံ အင္ၾကင္းေတာၾကီး၀ယ္ အင္ၾကင္းပင္ အစုံတုိ႔ အၾကား၌ ေျမာက္အရပ္သုိ႔ ဦးေခါင္းျပဳ၍ ေညာင္ေစာင္းေလးေပၚတြင္ ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ေလ်ာင္းစက္ေတာ္မူ၏။ လက္ယာ ေျခေပၚ၌ လက္၀ဲေျခကုိ စဥ္းငယ္လြန္ကာ တင္ထား၍ သတိရွိလ်က္ လက္ယာနံေတာင္းျဖင့္ ျမတ္ေသာ ေလ်ာင္းစက္ျခင္းကုိ ျပဳေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ၌ အင္ၾကင္းပင္အစုံတုိ႔သည္လည္း အခါမဲ့ ပြင့္ကာ ပန္းတုိ႔ျဖင့္ ပင္လုံးကြ်တ္ ပြင့္လ်က္ ေ၀ဆာေနၾကကုန္ေလ၏။ ျမတ္ဗုဒၶအား ေနာက္ဆုံးပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ အင္ၾကင္းပန္းတုိ႔သည္ အထက္မွ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ထက္သုိ႔ မျပတ္မစဲ ၾကဲျဖန္႔ကုန္၏။
ေကာင္းကင္မွ မႏၵာရ၀ နတ္ပန္းတုိ႔သည္လည္းေကာင္း၊ စႏၵကူးန႔ံသာမႈန္႔တုိ႔သည္လည္းေကာင္း ပူေဇာ္သည့္အေနျဖင့္ ၾကဲျဖန္႔ကုန္၏။နတ္တုိ႔ကလည္း နတ္တူရိယာတုိ႔ျဖင့္ တီးမႈတ္၍ ပူေဇာ္ၾကကုန္၏။

အင္ၾကင္းေတာၾကီးတခုလုံးႏွင့္ ကုုသိနာရုံျမိဳ႕ တပတ္လည္ (၁၂)ယူဇနာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ စၾကာ၀ဠာတုိက္တစ္ေသာင္းမွ နတ္မ်ား လာေရာက္စုေ၀းေနၾကေလ၏။ သံဃာေတာ္မ်ား၏ အေရအတြက္မွာလည္း (၁၀၀၀၀၀)ေက်ာ္ေက်ာ္ ရွိ၏။

ထုိအခ်ိန္….ျမတ္ဗုဒၶ၏ အနီးအနားမွ အရွင္အာနႏၵာလည္း ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဘုန္းတန္ခုိးေတာ္ကုိ လြန္စြာပင္ အံ့အားသင့္ေနေလသည္။

ျမတ္ဗုဒၶက..အရွင္အာနႏၵာအား..
“ဤမွ်ေလာက္ ပူေဇာ္မႈျဖင့္ ငါဘုရားကုိ အရုိအေသျပဳသည္ မမည္ေသး၊ အေလးအျမတ္ျပဳသည္ မမည္ေသး၊ ျမတ္ႏုိးသည္ မမည္ေသး၊ ပူေဇာ္သည္ မမည္ေသးေပ။ အာနႏၵာ အၾကင္ရဟန္းျဖင္ေစ ရဟန္းမိန္းမျဖစ္ေစ ဥပါသကာျဖစ္ေစ ဥပါသိကာမျဖစ္ေစ ေလာကုတၱရာ တရားျဖင့္ ေလ်ာ္ေသာ တရားေတာ္ကုိ က်င့္လ်က္ေန၍ ေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္၊ တရားႏွင့္ ေလ်ာ္စြာ က်င့္ေနျခင္းသည္ပင္ ငါဘုရားအား အျမတ္ဆုံးပူေဇာ္ျခင္း၊ အရုိအေသျပဳျခင္း ျမတ္ႏုိးျခင္း မည္ေပ၏။ ထုိေၾကာင့္ ဤ သာသနာေတာ္၌ ေလာကုတၱရာ တရားႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ တရားကုိ က်င့္လ်က္ ေနၾကပါ၊ ေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကရမည္”

ဟု ျမတ္ဗုဒၶက မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခ်ိန္မွာပင္ အရွင္ ဥပ၀ါဏဟူေသာ မေထရ္သည္လည္း… ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေရွ႕၌ ရပ္လ်က္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္အား ယပ္ခပ္ေပးေနေလ၏။ ထုိေၾကာင့္ လာေရာက္ဖူးေျမာ္ ေရာက္လာၾကေသာ နတ္တုိ႔က..ျမတ္ဗုဒၶအား ေကာင္းစြာ မျမင္ရေပ၊ မဖူးေတြ႔ရဘဲ ျဖစ္ေနၾကသည္။ ရွင္ ဥပ၀ါဏ မေထရ္ၾကီး ကြယ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ထုိအခ်င္းအရာကုိ သိေသာ ျမတ္ဗုဒၶက..ဥပ၀ါဏကုိယ္ေတာ္အား..
“ရဟန္း ဖဲသြားေလာ့၊ ငါဘုရားေရွ႕ ၌ ရပ္မေနလင့္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အခ်ိန္သည္လည္း…တေျဖးေျဖး ညဥ့္ဦးယံအခ်ိန္သုိ႔.. ေရာက္ေနေလျပီ။ ထုိအခါ ျမတ္ဗုဒၶက အရွင္အာနႏၵာအား မလႅမင္းတုိ႔ထံ သြားေရာက္ အသိေပး သတင္းပုိ႔ရန္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အရွင္အာနႏၵာကုိယ္ေတာ္လည္း မလႅမင္းတုိ႔အား ျမတ္ဗုဒၶ ဒီကေန႔ည သန္းေခါင္ေက်ာ္လွ်င္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူမည့္ အေၾကာင္းကုိ သတင္းပုိ႔ေလသည္။

အရွင္အာနႏၵာ၏ စကားကုိ ၾကားေသာအခါ မလႅမင္းတုိ႔သည္လည္းေကာင္း မိဖုရားတုိ႔သည္လည္းေကာင္း သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႔သည္လည္းေကာင္ လြန္စြာ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းၾကကုန္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶ ရွိရာ သုိ႔ ေရာက္လာၾကေလ၏။

အရွင္အာနႏၵာ၏ အစီအစဥ္ျဖင့္…မလႅမင္းတုိ႔က..အုပ္စုလုိက္ အုပ္စုလုိက္ ျမတ္ဗုဒၶဆီသုိ႔ ၀င္ေရာက္ ဖူးေျမာ္ ရွိခုိးဦးခုိက္ ကန္ေတာ့ၾက၏။ ညဥ့္ဦးယံ အခ်ိန္သည္လဲ ကုန္လြန္ေလျပီ။

ထုိ႔ေနာက္ သုဘဒၵပရိဗုိဇ္ ေရာက္ရွိလာေလသည္။ သူ႕တြင္လည္း ယုံမွားသံသယ ေမးခြန္းရွိေန၍ ျမတ္ဗုဒၶထံ ေမးေလ်ာက္ရန္ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္၏။ ငါရဲ႕ ယုံမွားသံသယတုိ႕ကုိ ရွင္းလင္းသြားေအာင္ ရဟန္းေဂါတမ၏ တရားကုိ နာယူမည္ဟု ယုံၾကည္လ်က္ ဘုရားထံ ေရာက္ရွိလာ၏။ အရွင္အာနႏၵာကုိ ဘုရားရွင္အား ဖူးခြင့္ေပးရန္ ေတာင္းဆုိ၏။ အရွင္အာနႏၵာက..ယခုအခ်ိန္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဖူးရန္ အခ်ိန္မသင့္ေတာ့ဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရား ပင္ပန္းေတာ္မူေနျပီ၊ မညွဥ္းဆဲပါနဲ႔ ငါ့ရွင္ဟု ျပန္လည္ ေျပာဆုိ၏။

ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ၾကားေတာ္မူေသာအခါ…သုဘဒၵအားခြင့္ျပဳလုိက္ရန္ အရွင္အာနႏၵာအား မိန္႔ေတာ္မူလို္က္၏။
ထုိအခါ သုဘဒၵလည္း ျမတ္ဗုဒၶထံ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေမးေလ်ာက္ေလ၏။

သူ၏ ေမးခြန္း အဓိပၸါယ္မွာ…
သမဏ ျဗာဟၼဏဟု ၀န္ခံထားေသာ တိတိၳဆရာၾကီး (၆)ေရာက္တုိ႔သည္ သဗၺညဳျဖစ္ပါသလား ဒါမွမဟုတ္ အရွင္ဘုရားကပဲ သဗၺညဳျဖစ္ပါသလားဟု ေမးေလ်ာက္ေလ၏။

ထုိအခါ ျမတ္ဗုဒၶက..သုဘဒၵ၏ ေမးခြန္းကုိ အသာထားျပီး၊ တရားေဟာေတာ့ေလ၏။
“ငါဘုရားရဲ႕ သာသနာေတာ္မွတပါး အျခား အယူ၀ါဒတုိ႔၌ မဂၢင္ (၈)ပါးအက်င့္တရားဆုိတာ ရွိသလား မရွိဘူးလား သုဘဒၵ စဥ္းစားပါ။ မဂၢင္ (၈)ပါး ရွိေသာ အၾကင္ဓမၼ၀ိနယ သာသနာေတာ္၌ ေသာတာပန္ရဟန္းသည္လည္းေကာင္း၊ သကဒါဂါမ္ရဟန္းသည္ လည္းေကာင္း၊ အနာဂါမ္ရဟန္းသည္လည္းေကာင္း၊ ရဟႏၱာသည္လည္းေကာင္း ရွိ၏။
မဂၢင္ (၈)ပါး မရွိလ်င္ ထုိအရိယာရဟန္းတုိ႔ မရွိ။ မည္သူမွားတယ္ မွန္တယ္ဆုိတာ ငါဘုရားမေျပာလုိဘူး..မဂၢင္ (၈)ပါးအက်င့္ ရွိ မရွိ ကုိသာ စဥ္းစားပါ။ ဆင္ျခင္ပါ။
မဂၢင္ (၈)ပါးအက်င့္ေကာင္း ရွိမွသာလ်င္ ကိေလသာ ျငိမ္းေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္း သည္ ရွိ၏။ မဂၢင္ (၈)ပါးအက်င့္ေကာင္း မရွိလ်င္ ကိေလသာ ျငိမ္းေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္းသည္ မရွိဟု” သုဘဒၵအား.. ျမတ္ဗုဒၶက..တရားေဟာေလ၏။

ဆက္လက္၍ ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္ျမတ္က..
“ဒီမဂၢင္ (၈)ပါးအက်င့္ေကာင္းကုိ က်င့္သုံးေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ရဟႏၲာအရွင္သူျမတ္တုိ႔သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ မဆိတ္သုဥ္းႏုိင္” ဟု တိတိလင္းလင္း ေဟာေတာ္မူေလ၏။

သုဘဒၵပရိဗုိဇ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶ၏ ရွင္းလင္း တိက်ေသာ တရားေတာ္ကုိ လြန္စြာ ႏွစ္သက္ အားရ သြားေလေတာ့၏။ ထုိေၾကာင့္ မဂၢင္ (၈)ပါးကုိ က်င့္ၾကံအားထုတ္လုိစိတ္ ျဖစ္လာျပီး ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ သုံးပါးတုိ႔ အား ယုံၾကည္ သိမွတ္ ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္ေတာ့၏။
ရဟန္းခံေပးပါရန္ ျမတ္စြာဘုရားထံ.. ေလ်ာက္ေလေတာ့၏။

အရွင္အာနႏၵာက..သုဘဒၵအား သပိတ္ သကၤန္းေပး၍ ရဟန္းခံေပး၊ ကမၼ႒ာန္းေပးလုိက္သည္။ သုဘဒၵလည္း ဆိတ္ျငိမ္ရာခ်ဥ္းကပ္၍ ဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ပရိနိဗၺာန္မစံမွီကေလးတြင္ပင္ ရဟႏၲာျဖစ္ေလ၏။

အခ်ိန္သည္လည္း ညဥ့္သန္းေခါင္ကုိ ေက်ာ္လြန္၍ သြားေလျပီ။ ျမတ္ဗုဒၶက..သံဃာေတာ္တုိ႔ကုိ မွာၾကားစရာရွိသည္မ်ားကုိ မွာၾကားေလေတာ့၏။

ခ်စ္သားအားလုံးတုိ႔ ဘုရား တရား သံဃာေပၚ၌ သံသယရွိသည္မ်ားကုိ ေမးၾကရန္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တုိ႔သည္လည္း ဘာသံသယမွ မရွိသျဖင့္ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကေလကုန္၏။

ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶသည္..ေနာက္ဆုံး စကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဆုံးစကားေတာ္
“ရဟန္းတုိ႔….ျပဳျပင္ေပးရေသာ ရုပ္နာမ္ဓမၼ သခၤါရတရားတုိ႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသေဘာ ရွိကုန္၏။ မေမ့ေသာ သတိတရားျဖင့္ ကိစၥျပီးေအာင္ အားထုတ္ၾကကုန္ေလာ့”

ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။

ဤစကားေတာ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ ေနာက္ဆုံးမွာၾကားသြားေသာ စကားေတာ္ျဖစ္၏။

ျမတ္ဗုဒၶ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူျခင္း
ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဘာကုိမွဆက္လက္ မေျပာေတာ့ဘဲ ..
ပ႒မစ်ာန္ကုိ စတင္..၀င္စားေတာ္မူ၏၊
ပ႒မစ်ာန္မွထေတာ္မူ၍ ဒုတိယစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
ဒုတိယစ်ာန္မွ ထေတာ္မူ၍ တတိယစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
တတိယစ်ာန္မွ ထေတာ္မူ၍ စတုတၳစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
စတုတၳစ်ာန္မွတဖန္ ထေတာ္မူ၍ အာကာသာနဥၥာယတန (သမာပတ္)ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
အာကာသာနဥၥာယတနသမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ ၀ိညာဏဥၥာယတန (သမာပတ္)ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
၀ိညာဏဥၥာယတနသမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ အာကိဥၥညာယတန (သမာပတ္)ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
အာကိဥၥညာယတနသမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ ေန၀သညာနာသညာယတန (သမာပတ္)ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
ေန၀သညာနာသညာယတနသမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ သညာေ၀ဒနာတုိ႔ ခ်ဳပ္ရာ နိေရာဓ သမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏။

ထုိအခို္က္ အရွင္အာနႏၵာက..အရွင္အႏုရုဒၶါအား..ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူပါျပီေလာဟု ေမးေလ်ာက္ေလ၏။

အရွင္အႏုရုဒၶါကုိယ္ေတာ္က..ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မမူေသးေၾကာင္း၊ နိေရာဓသမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူလ်က္ရွိေၾကာင္း ကုိ ျပန္လည္ေျဖၾကား၏။

ထုိေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶသည္
နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ ေန၀သညာနာသညာယတန သမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏။
ေန၀သညာနာသညာယတန သမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ အာကိဥၥညာယတန သမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏။
အာကိဥၥညာယတန သမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ ၀ိညာဏဥၥာယတန သမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏။
၀ိညာဏဥၥာယတန သမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ အာကာသာ နဥၥာယတန သမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
အာကာသာ နဥၥာယသန သမာပတ္မွ ထေတာ္မူ၍ စတုတၳစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
စတုတၳစ်ာန္မွ တဖန္ ထေတာ္မူ၍ တတိယစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
တတိယစ်ာန္မွ ထေတာ္မူျပီး ဒုတိယစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
ဒုတိယစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၍ ပ႒မစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏။

တဖန္…
ပ႒မစ်ာန္မွ ထေတာ္မူ၍ ဒုတိယစ်ာန္သုိ႔ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
ဒုတိယစ်ာန္မွ ထေတာ္မူကာ တတိယစ်ာန္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
တတိယစ်ာန္မွ ထေတာ္မူ၍ စတုတၳစ်ာန္ကို ၀င္စားေတာ္မူ၏၊
စတုတၳစ်ာန္မွ ထေတာ္မူျပီးေနာက္ အျခားမဲ့၌ ျမတ္ဗုဒၶ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူေလျပီ။
အရပ္တပါးသုိ႔ ခြဲခြါသြားခါနီး ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္သည္..ခ်စ္ခင္လွစြာေသာ မိတ္ေဆြကုိ လည္ပင္းဖက္ျပီး အားပါးတရ ႏႈတ္ဆက္ျပီးမွ ခရီးသြားသလုိပါပဲ..
ဘုရားရွင္အျဖစ္ႏွင့္ (၄၅)ႏွစ္တာ ကာလပတ္လုံး ၀င္စားလာခဲ့ေသာ သမာပတ္ေတြကုိ အားရပါးရ ၀င္စားျပီးေတာ့မွ နိဗၺာန္ၾကြေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏။

ျမတ္ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္ႏွင့္ သဟမၸတိျဗဟၼာၾကီးက..ဂါထာရြတ္၍ ပူေဇာ္ေလ၏။

ျဗဟၼာၾကီး၏ ဂါထာ
ကုိယ္တုိင္ အလုံးစုံကုိ သိေတာ္မူေသာ အားဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ဆရာသခင္ အတုမဲ့ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္ေသာ္မွ အၾကင္ေလာက၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူ ရေခ်ေသး၏။ ထုိေလာက၌ သတၱ၀ါအားလုံးတုိ႔သည္ ရုပ္နာမ္အစု တုိ႔ကုိ စြန္႔ပစ္ၾကရကုန္မည္ ခ်ည္းသာတည္း ဟု ဂါထာရြတ္ဆုိေလ၏။

ထုိ႔ေနာက္ တဖန္ နတ္တုိ႔ အရွင္ သိၾကားမင္းကလည္း..

သိၾကားမင္း၏ ဂါထာ
ျဖစ္ျခင္း ပ်က္ျခင္းသေဘာရွိ၍ ျပဳျပင္ရေသာ သခၤါရ တရားတုိ႔သည္ မျမဲေလ ကုန္စြတကား၊ ျဖစ္ေပၚျပီးေနာက္ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ေလကုန္စြတကား၊ ထုိ သခၤါရတရားတုိ႔၏ ျငိမ္းျခင္းသည္သာလ်င္ ခ်မ္းသာ ေပလိမ့္မည္ တကား ဟု ဂါထာရြတ္ဆုိ ပူေဇာ္ေလ၏။

ထုိေနာက္ တဖန္ အရွင္အႏုရုဒၶါကုိယ္ေတာ္သည္လည္း…

အရွင္အႏုရုဒၶါ၏ ဂါထာ
တဏွာကင္းေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ျငိမ္းေအးေသာ နိဗၺာန္ကုိ ၾကြ၍ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူေလျပီ၊ စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခုိင္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ထြက္ေလ၀င္ေလတုိ႔သည္ မရွိေတာ့ျပီတကား။ ညွိဳးငယ္ျခင္း တြန္႔ဆုတ္ျခင္းမရွိေသာ စိတ္ျဖင့္ ေ၀ဒနာကုိ သည္းခံေတာ္မူရွာခဲ့ေလျပီ၊ ဆီမီးလ်ွံ ျငိမ္းေလသကဲ့သုိ႔ သခၤါရတရားတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေတာ္မူေလျပီ တကား ဟု..ဂါထာရြတ္ဆုိ ပူေဇာ္ေလ၏။

ထုိ႔ေနာက္ အရွင္ အာနႏၵာကုိယ္ေတာ္ကလည္း..

အရွင္ အာနႏၵာ၏ ဂါထာ
မြန္ျမတ္ေသာ ဂုဏ္ေတာ္အားလုံးတုိ႔ ႏွင့္ ျပီးျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူေသာ ထုိအခုိက္၀ယ္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေျမလႈပ္ျခင္းသည္ ျဖစ္ခဲ့ေလျပီ၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထဖြယ္ ေျမလႈပ္ျခင္းသည္လည္း ျဖစ္ခဲ့ေလျပီ တကား ဟု..ဂါထာရြတ္ဆုိ ပူေဇာ္ခဲ့ေလ၏။….

ေနာက္ဆုံးဆယ္လျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္ (၂၇၊ ၁၂၊ ၁၉၇၇)- သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

ကုသိနာရုံသို့ ကြွချီတော်မူခြင်း (သို့) နောက်ဆုံးဆယ်လ မြတ်ဗုဒ္ဓ (၃)

လမ်းခုလတ်တနေရာ အရောက်တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ပင်ပန်းလွန်းသောကြောင့် လမ်းခရီးမှ ဘေးဖယ်ကာ..တစ်ခုသော သစ်ပင်ရင်းရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်၏။ ထို့နောက် ရှင်အာနန္ဒာအား..

“ချစ်သားအာနန္ဒာ ငါဘုရား၏ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းကြီးကို လေးထပ်ခေါက်ပြီး ခင်းပါလော့၊ ငါဘုရား ပင်ပန်းလို့ ထိုင်တော်မူအံ့”
ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

နေရာထိုင်ခင်းတွင် မြတ်ဗုဒ္ဓထိုင်တော်မူပြီးလျင်…
“ချစ်သားအာနန္ဒာ…ငါဘုရားအတွက် သောက်တော်ရေလေးတခွက် ဆောင်ယူခဲ့ပါ”
ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုအနီးအနားတွင် မြစ်ကလေး တခုရှိ၏။ သို့ပေမယ့် ပူပြင်းသော ရာသီဖြစ်သောကြောင့် ရေအလွန်နည်းပေသည်။ ထို့ပြင် ခရီးသွား လှည်း (၅၀၀)တို့ ထိုမြစ်ကလေးကို ဖြတ်မောင်းထားသောကြောင့် ရေများမှာ နောက်၍ ရွှံ့အနည်များ ထနေလေသည်။ ထိုကြောင့် အရှင်အာနန္ဒာက..မြတ်ဗုဒ္ဓအား ပြန်လည်၍ လျောက်တင်လေသည်။

“အရှင်ဘုရား အနီးအနားမှ ထိုမြစ်ကလေးမှာ ရေများ နောက်ကျူနေပါ၏။ ဟိုရှေ့နားတွင် ကကုဓာမြစ်သည် ရှိ၏။ အေးမြသောရေ ရနိုင်ပေမည်။ ချိုမြိန်သော ရေသန့်ရနိုင်ပေမည်။ သာယာ၍ ဆိပ်ကမ်းလည်း ကောင်းပေမည်။ ထိုမြစ်ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်လျင် ဘုရားတပည့်တော် ရေကြည် ရေချမ်းကို ဆပ်ကပ်ပါ့မည် ဘုရား” ဟု လျောက်တင်သည်။

သို့သော် မြတ်ဗုဒ္ဓ နီးရာ ထိုမြစ်ကလေးမှပင် သောက်ရေကို ယူဆောင်လာရန် ထပ်မံ မိန့်တော်မူပြန်၏။ အရှင်အာနန္ဒာလည်း ရှေ့စကားအတိုင်းပင် ပြန်လည် လျောက်တင်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် မြတ်ဗုဒ္ဓက..သောက်ရေကို ဆောင်ယူရန် မိန့်တော်မူသော်လည်းပဲ အရှင်အာနန္ဒာလည်း ထိုစကားကိုသာ ပြန်လည်လျောက်တင်လေသည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓက..တတိယအကြိမ် မိန့်တော်မူသောအခါမှ အရှင်အာနန္ဒာလည်း သပိတ်ကို ယူကာ ထိုချောင်းလေးဆီသို့ ချဉ်းကပ်လေ၏။

ထိုနောက် သပိတ်ကလေးဖြင့် လှမ်းခပ်မည်အပြုတွင် ချောင်းထဲရှိ ရေများမှာ ကြည်လင်သွားလေတော့၏။ အနည်များထိုင်ပြီး သန့်ရှင်းသွားလေ၏။ အရှင်အာနန္ဒာလည်း မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကို လွန်စွာပင် အံ့ဩသွားလေတော့၏။

ထို့နောက် ဘုန်းတော်ကြီးမားသော မြတ်ဗုဒ္ဓအား သောက်ရေကို ကပ်လေသည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓလည်း သောက်ရေကို သုံးဆောင်မူပြီးသကာလ ဆက်လက်၍ ကြွချီတော်မူလေသည်။

ထို့နောက် ကကုဓာန်မြစ်သို့ရောက်သော အခါ တဖန်အနားယူလေ၏။ ထိုမြစ်တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓ ရေသုံးသပ်၊ သောက်ရေ ဘုန်းပေးတော်မူလေသည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ဆက်လက်၍ မြစ်၏ဟိုဘက်ကမ်း သရက်ဥယျာဉ်ကြီးရှိရာသို့ ကြွချီတော်မူလေသည်။ ထိုသရက်ဥယျာဉ်အတွင်းတွင် ခေတ္တခဏမျှ ထပ်မံ အနားယူ လှဲလျောင်းတော်မူလေ၏။ ပြန်လည် ထဦးမယ်ဆိုသော အမှတ်သညာ သတိလေးဖြင့် အနားယူခြင်းဖြစ်၏။

ထိုနောက် မြတ်ဗုဒ္ဓ နှင့် သံဃာတော်အပေါင်းတို့သည် ဟိရညဝတီမြစ်၏ တဖက်ကမ်း ကုသိနာရုံပြည် လမ်းကွေ့ မလ္လမင်းတို့၏ အင်ကြင်းတောသို့ ကြွတော်မူခဲ့လေ၏။

(ဆက်ရန်ရှိသေးသည်။)

နောက်ဆုံးဆယ်လမြတ်ဗုဒ္ဓတရားတော် (၂၇၊ ၁၂၊ ၁၉၇၇)- သီတဂူဆရာတော်ဘုရားကြီး

ကုသိနာရုံသုိ႔ ၾကြခ်ီေတာ္မူျခင္း (သုိ႔) ေနာက္ဆုံးဆယ္လ ျမတ္ဗုဒၶ (၃)

လမ္းခုလတ္တေနရာ အေရာက္တြင္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပင္ပန္းလြန္းေသာေၾကာင့္ လမ္းခရီးမွ ေဘးဖယ္ကာ..တစ္ခုေသာ သစ္ပင္ရင္းရွိရာသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ရွင္အာနႏၵာအား..

“ခ်စ္သားအာနႏၵာ ငါဘုရား၏ ဒုကုဋ္သကၤန္းၾကီးကုိ ေလးထပ္ေခါက္ျပီး ခင္းပါေလာ့၊ ငါဘုရား ပင္ပန္းလုိ႔ ထုိင္ေတာ္မူအံ့”
ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။

ေနရာထုိင္ခင္းတြင္ ျမတ္ဗုဒၶထုိင္ေတာ္မူျပီးလ်င္…
“ခ်စ္သားအာနႏၵာ…ငါဘုရားအတြက္ ေသာက္ေတာ္ေရေလးတခြက္ ေဆာင္ယူခဲ့ပါ”
ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအနီးအနားတြင္ ျမစ္ကေလး တခုရွိ၏။ သုိ႔ေပမယ့္ ပူျပင္းေသာ ရာသီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရအလြန္နည္းေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ ခရီးသြား လွည္း (၅၀၀)တုိ႔ ထုိျမစ္ကေလးကုိ ျဖတ္ေမာင္းထားေသာေၾကာင့္ ေရမ်ားမွာ ေနာက္၍ ရႊ႕ံအနည္မ်ား ထေနေလသည္။ ထုိေၾကာင့္ အရွင္အာနႏၵာက..ျမတ္ဗုဒၶအား ျပန္လည္၍ ေလ်ာက္တင္ေလသည္။

“အရွင္ဘုရား အနီးအနားမွ ထုိျမစ္ကေလးမွာ ေရမ်ား ေနာက္က်ဴေနပါ၏။ ဟုိေရွ႕နားတြင္ ကကုဓာျမစ္သည္ ရွိ၏။ ေအးျမေသာေရ ရႏုိင္ေပမည္။ ခ်ိဳျမိန္ေသာ ေရသန္႔ရႏုိင္ေပမည္။ သာယာ၍ ဆိပ္ကမ္းလည္း ေကာင္းေပမည္။ ထုိျမစ္ဆိပ္ကမ္းသုိ႔ ေရာက္လ်င္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေရၾကည္ ေရခ်မ္းကုိ ဆပ္ကပ္ပါ့မည္ ဘုရား” ဟု ေလ်ာက္တင္သည္။

သုိ႔ေသာ္ ျမတ္ဗုဒၶ နီးရာ ထုိျမစ္ကေလးမွပင္ ေသာက္ေရကုိ ယူေဆာင္လာရန္ ထပ္မံ မိန္႔ေတာ္မူျပန္၏။ အရွင္အာနႏၵာလည္း ေရွ႕စကားအတုိင္းပင္ ျပန္လည္ ေလ်ာက္တင္သည္။ ဒုတိယအၾကိမ္ ျမတ္ဗုဒၶက..ေသာက္ေရကုိ ေဆာင္ယူရန္ မိန္႔ေတာ္မူေသာ္လည္းပဲ အရွင္အာနႏၵာလည္း ထုိစကားကုိသာ ျပန္လည္ေလ်ာက္တင္ေလသည္။
ျမတ္ဗုဒၶက..တတိယအၾကိမ္ မိန္႔ေတာ္မူေသာအခါမွ အရွင္အာနႏၵာလည္း သပိတ္ကုိ ယူကာ ထုိေခ်ာင္းေလးဆီသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။

ထုိေနာက္ သပိတ္ကေလးျဖင့္ လွမ္းခပ္မည္အျပဳတြင္ ေခ်ာင္းထဲရွိ ေရမ်ားမွာ ၾကည္လင္သြားေလေတာ့၏။ အနည္မ်ားထုိင္ျပီး သန္႔ရွင္းသြားေလ၏။ အရွင္အာနႏၵာလည္း ျမတ္ဗုဒၶ၏ တန္ခုိးအာႏုေဘာ္ကုိ လြန္စြာပင္ အံ့ၾသသြားေလေတာ့၏။

ထုိ႔ေနာက္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမားေသာ ျမတ္ဗုဒၶအား ေသာက္ေရကုိ ကပ္ေလသည္။ ျမတ္ဗုဒၶလည္း ေသာက္ေရကုိ သုံးေဆာင္မူျပီးသကာလ ဆက္လက္၍ ၾကြခ်ီေတာ္မူေလသည္။

ထုိ႔ေနာက္ ကကုဓာန္ျမစ္သုိ႔ေရာက္ေသာ အခါ တဖန္အနားယူေလ၏။ ထုိျမစ္တြင္ ျမတ္ဗုဒၶ ေရသုံးသပ္၊ ေသာက္ေရ ဘုန္းေပးေတာ္မူေလသည္။ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဆက္လက္၍ ျမစ္၏ဟုိဘက္ကမ္း သရက္ဥယ်ာဥ္ၾကီးရွိရာသုိ႔ ၾကြခ်ီေတာ္မူေလသည္။ ထုိသရက္ဥယ်ာဥ္အတြင္းတြင္ ေခတၱခဏမွ် ထပ္မံ အနားယူ လွဲေလ်ာင္းေတာ္မူေလ၏။ ျပန္လည္ ထဦးမယ္ဆုိေသာ အမွတ္သညာ သတိေလးျဖင့္ အနားယူျခင္းျဖစ္၏။

ထုိေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶ ႏွင့္ သံဃာေတာ္အေပါင္းတုိ႔သည္ ဟိရည၀တီျမစ္၏ တဖက္ကမ္း ကုသိနာရုံျပည္ လမ္းေကြ႕ မလႅမင္းတုိ႔၏ အင္ၾကင္းေတာသုိ႔ ၾကြေတာ္မူခဲ့ေလ၏။

(ဆက္ရန္ရွိေသးသည္။)

ေနာက္ဆုံးဆယ္လျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္ (၂၇၊ ၁၂၊ ၁၉၇၇)- သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

%d bloggers like this: