ငါးပါးသီလ ထပ္မံေဆာက္တည္လွ်င္ ရွစ္ပါးသီလ ပ်က္/မပ်က္

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔ ရွစ္ပါးသီလနဲ႔ဟာ မစိမ္းၾကပါဘူး …. အခါၾကီး ရက္ၾကီးေတြမွာ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ျခင္းဟာ မြန္ျမတ္တဲ့ ကုသိုလ္တစ္ပါးပါပဲ ….။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီႏွစ္သၾကၤန္တြင္းကာလမွာ ကြ်န္မလည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ခဲ့ပါတယ္ …. မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔က ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ပါ ….. ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ ၊ ညေန (၃)နာရီေလာက္မွာ ရပ္ကြက္သူ ရပ္ကြက္သားေတြ စုျပီး ေကာင္းမႈျပဳတဲ့ စတုဒီသာအတြက္ ေရစက္ခ်တရားနာ သြားပါတယ္ … တရားနာက အျပန္မွာ အသိအန္တီတစ္ေယာက္က စကားစေျပာပါတယ္ …. ” ဘုန္းဘုန္းက ငါးပါးသီလတုိင္ေပးေနတာ …. ကုိယ္ေတြက ဥပုသ္ေစာင့္ထားတာဆုိေတာ့ လုိက္ဆုိလုိ႔ မရဘူး” တဲ့ ….. “ဥပုသ္ေစာင့္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္က ငါးပါးသီလ ယူလုိ႔ မရဘူးလား” ကြ်န္မ ေသခ်ာေအာင္ ထပ္ေမးမိပါတယ္ …. သူကလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ထပ္ေျဖပါတယ္ …. “ဟုတ္တယ္” တဲ့ ….။ သူေျဖတဲ့အေျဖ မဟုတ္မွန္း သိေပမယ့္ ကြ်န္မအေနနဲ႔ (စာဖတ္အား နည္းတာေၾကာင့္) အက်ိဳးအေၾကာင္း ေသခ်ာေအာင္ ျပန္မေျပာျပတတ္ခဲ့ပါဘူး ….. မဟုတ္ေသးဘူးဆုိတဲ့ အေတြးေလာက္နဲ႔တင္ ကြ်န္မ ဆြံ႔အေနခဲ့ပါတယ္ …။

ဒါေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ခ်ိန္မွာ အဲလုိအျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳလာခဲ့ရင္ ေသေသခ်ာခ်ာအက်ိဳးနဲ႔အေၾကာင္းနဲ႔ ေျဖရွင္းႏုိင္ေအာင္ ဆုိျပီး ဆရာေတာ္ မနာပဒါယီ အရွင္ဝိစိတၱ စာနဲ႔ ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထား ခဲ့ပါတယ္ …။

ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေျဖၾကားခ်က္ကုိ မူရင္းအတုိင္း ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္ ….။

 

မဂၤလာပါ ဒကာမေရ…ဘုန္းဘုန္းနည္းနည္း အလုပ္မ်ားေနတာနဲ႔ ေမးထားတာေလးေတြကုိ အခုမွ ျပန္ေျဖႏုိင္ေတာ့တယ္။သီလနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သီလပ်က္ျခင္း မပ်က္ျခင္းဟာ က်င့္သုံးျခင္း၊ မက်င့္သုံးျခင္းနဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ယူထားယူထား မက်င့္သုံးရင္ ပ်က္တာပါပဲ။ အဲဒီလုိပဲ မယူထားေပမယ့္ က်င့္သုံးေနရင္ သီလက တည္ေနတာပါပဲ။ ရွစ္ပါးသီလဆုိပါစုိ႔ သီလကုိ ဘုရားေရွ႕မွာ သံဃာေတာ္မ်ားေရွ႕မွာ လက္ေတြ႕မယူျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီရွစ္ပါးသီလရဲ႕ သိကၡာပုဒ္ေတြကုိ ကုိယ့္အေနနဲ႔ လုိက္နာက်င့္သုံးေနရင္ ဒါဟာ သီလတည္ေနတာပါပဲ။ ဆုိေတာ့က ယူျခင္းမယူျခင္းထက္ က်င့္ျခင္းမက်င့္ျခင္းက ပုိၿပီးအဓိက က်ပါတယ္။ ယူၿပီးမထိန္းသိမ္းရင္ ဒါဟာသီလပ်က္တာပါပဲ။ သီလကုိပ်က္ၿပီးေစတနာေျမာက္ က်ဴးလြန္မႈေတြ ရွိလာရင္ ကံေျမာက္ပါတယ္။ ကံေျမာက္ရင္ အက်ိဳးေပးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က သီလပဲ ပ်က္သြားတယ္၊ ေစတနာေျမာက္ မက်ဴးလြန္မိတဲ့အတြက္ ကံမေျမာက္လုိ႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ မရွိတဲ့ သေဘာေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္ ရွစ္ပါးသီလကုိ ယူထားၿပီး မပ်က္သမွ် ကုိယ့္အဓိ႒ာန္အတုိင္း ကုိယ္မက်င့္တဲ့ေန႔ဟာ ပ်က္သြားတာပါပဲ။ က်င့္ေနသမွ်ေတာ့ သီလတည္ေနပါတယ္။ ဒီေန႔ပ်က္သြားေပမယ့္ ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ျပန္ၿပီးကုိယ့္အဓိ႒ာန္ေလးနဲ႔ က်င့္သုံးမယ္ဆုိရင္လည္း မယူလည္း သီလကတည္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ က်င့္ျခင္း မက်င့္ျခင္းနဲ႔ ဆုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ဆြမ္းေဘာဇဥ္ဆပ္ကပ္လႈဒါန္းရာဝယ္

ရဟန္းဝိနည္းဆုိေပမယ့္ လူတုိ႔သိသင့္တယ္ထင္လုိ႔ ဒီေဆာင္းပါးေလးကုိ ကူးယူေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္ ……..

– ရဟန္းက ဆြမ္းခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ဘုန္းေပးသံုးေဆာင္ေနတုန္းမွာ ဒါယကာက ရဟန္းရဲ႕ ႏွစ္ေထာင့္တစ္ထြာ အတြင္းကုိ လာျပီး ေလာင္းလႈတာကုိ ရဟုန္းက လက္ကာျပီးျဖစ္ေစ၊ လက္ခါျပီးျဖစ္ေစ၊ မလုိအပ္ေတာ့ဘူး၊ ေတာ္ျပီလုိ႔ ကိုယ္အမူအယာ၊ ႏႈတ္အမူအယာတစ္နည္းနည္းနဲ႔ပယ္ရွားတားျမစ္လုိက္မိလုိ႔ရွိရင္ ပဝါရိတ္သင့္ပါတယ္။ ပဝါရိတ္သင့္တဲ့ ရဟန္းမွာ အာပတ္သင့္ပါတယ္။

ပဝါရိတ္သင့္ေစေသာ အဂၤါ (၅)ပါး

ေအာက္ပါအဂၤါ(၅)ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုမွသာလွ်င္ ပဝါရိတ္သင့္ပါသည္ –

(၁) ရဟန္းက ေဘာဇဥ္ (၅)ပါးအနက္ (၁)ပါးပါးကုိ ဘုန္းေပးေနဆဲ အခ်ိန္ျဖစ္ရမယ္၊

(၂) ရဟန္းျဖစ္ေစ၊ သာမေဏျဖစ္ေစ၊ လူျဖစ္ေစ တစ္ဦးဦးက ဘုန္းေပးသံုးေဆာင္ေနတဲ့ ရဟန္းထံပါးကုိ ေရွးရႈေဆာင္ယူလာတာ ျဖစ္ေစရမယ္၊

(၃) ဆပ္ကပ္လႈဒါန္းဖုိ႔ ေဆာင္ယူလာတဲ့ ဝတၳဳကလည္းပဲ ေဘာဇဥ္ (၅)ပါး တစ္ပါးပါးျဖစ္ရမယ္၊

(၄) ဆပ္ကပ္လႈဒါန္းလုိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဘုန္းေပးသံုးေဆာင္ေနတဲ့ ရဟန္းရဲ႕ ႏွစ္ေတာင့္တစ္ထြာအတြင္းမွာ ရွိရမယ္၊

(၅) ရဟန္းက ကုိယ္ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ ႏႈတ္ႏင့္ျဖစ္ေစ တစ္ခုခုႏွင့္ တားျမစ္ရမယ္ ၊ ပယ္ျမစ္ရမယ္။

ေဘာဇဥ္ (၅)ငါး

(၁) ဆန္ကျဖစ္လာတဲ့ ထမင္း

(၂) ဆန္ကုိ ေထာင္းထားတဲ့ မုန္႔မႈန္႔၊ မုန္႔လံုးမ်ား

(၃) ဂ်ံဳမွ လုပ္ေသာ မုန္႔

(၄) ငါးဟင္းစသည္

(၅) အသားဟင္းစသည္

ပဝါရိတ္မသင့္ေစေသာနည္း

(၁) ရဟန္းတစ္ပါးက ျဖစ္ေစ၊ လူကျဖစ္ေစ ဆပ္ကပ္ဖုိ႔ ဟန္ျပင္ေနေသာ္လည္းပဲ ႏွစ္ေတာင့္တစ္ထြာအျပင္မွာ ရွိေနစဥ္ တားျမစ္ျခင္း၊

(၂) ဆပ္ကပ္လႈဒါန္းလုိသည့္ ပုဂၢိဳလ္မွ ႏွစ္ေတာင့္တစ္ထြာ(၃ ၄ေပအကြာ)လြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္မွ ေနျပီး ဆြမ္းအုပ္စသည္ကုိ မျပီးေတာ့မွ “ဆြမ္းထည့္ေတာ္မူဦးမလား ဘုရား” လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားေနစဥ္ တားျမစ္ျခင္း၊

(၃) ႏွစ္ေတာင့္တစ္ထြာအတြင္းေရာက္ျပီ၊ ဒါေပမယ့္ လႈဒါန္းမည့္ ပုဂၢိဳလ္က ဆြမ္းေဘာဇဥ္စသည္တုိ႔ကုိ လက္နဲ႔မကုိင္ဘဲ ႏႈတ္သက္သက္နဲ႕ “ဆြမ္းေလာင္းပါဦးမယ္ဘုရား” လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားစဥ္ တားျမစ္ျခင္း။

က်မ္းကုိး >> ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာဝင္တုိင္း သိသင့္သည့္ လူတုိ႕ႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ ရဟန္းဝိနည္းမ်ား

(ပဝါရိတ္သင့္တယ္ဆုိတာ ဘာလဲ) ေဆာင္းပါး ၊ စာမ်က္ႏွာ ၈၉၊ အရွင္ေခမာနႏၵ(ရန္ကင္းေတာရ)

ခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲ မဂၤလာ

“သင္ဟာ အသိဥာဏ္မ်ားလည္း ျပည့့္စံုေကာင္း ျပည့္စံုေနမယ္ ။ ရာထူးဂုဏ္သိန္ စည္းစိမ္ ဥစၥာမ်ားလည္း ျပည့္စံုေကာင္း ျပည့္စံုေနမယ္။ အရြယ္ၾကီးလုိ႔ ဆံပင္မ်ားလည္း ျဖဴေကာင္း ျဖဴေနမယ္။ သုိ႔ေသာ္ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ျခင္း မျပဳရေသးသမွ် လူလားမေျမာက္ေသး” တဲ့။ ပတ္၀န္းက်င္မွာ သတိထားမိခဲ့တဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံနွစ္မ်ိဳးအေၾကာင္းကုိ အရင္ေျပာခ်င္တယ္။

(၁) သဲသဲကြဲကြဲ ဇနီးေမာင္ႏွံနဲ႔

(၂) မသဲမကြဲ ဇနီးေမာင္ႏွံတုိ႔အေၾကာင္းပါ။

သဲသဲကြဲကြဲ ဇနီးေမာင္ႏွံဆုိတာ `မ်က္စိေအာက္က ေပ်ာက္မွာပင္ လြန္စုိးတယ္´ ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ စကားကုိ ဘ၀လမ္းညႊန္ထင္ျပီး အျဖစ္သည္းလုိက္နာၾကတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ိဳးကုိ ေျပာတာ…. အလုပ္သြားတာ၊ ေစ်းသြားတာမ်ိဳးကုိ ေတာင္ စိတ္မခ်ႏုိင္တာတုိ႔၊ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း ေဟာင္းေတြ႔လုိ႕ တရင္းတႏွီး ႏႈတ္ဆက္ တာကုိေတာင္ မနာလုိ မရႈစိမ့္ႏိုင္တာတုိ႔ ၊ မေက်မနပ္ ပူၾကဆူၾကတာတုိ႕ လုပ္ေနတဲ့ ျငဴျငဴစူစူ အူတူတူဆုိတဲ့ စံုတြဲမ်ိဳးေပါ့၊`စိတ္မခ်ႏုိင္ဘူး´ ဆုိတာ ဓမၼဓိဌာန္ က်က် ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကည့္ရင္ အခ်င္းခ်င္း ယံုၾကည္မႈမရွိတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ေနာက္ဆက္တြဲအေနနဲ႔ ေဒါသ ကိေလသာ စိတ္ရိုင္း စိတ္ပူေတြ တသီၾကီး ျဖစ္တတ္တာမုိ႔ ဒီလုိစံုတြဲမ်ိဳးဟာ ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္တရား ကင္းမဲ့တဲ့ ကိေလသာ စိတ္သက္သက္နဲ႔ စံုတြဲမ်ိဳးလုိ႔ပဲ ဆုိရမွာပါ၊ ကိေလသာဆုိတဲ့သေဘာက ပထမေတာ့ လုိလားေတာင့္တေမွ်ာ္လင့္တယ္၊ ေမွ်ာ္လင့္သလုိ ျဖစ္မလာေတာ့ ေဒါသေတြ၊ ေသာကေတြ၊ မနာလုိ၀န္တုိေတြ ျဖစ္လာရတာ ဓမၼတာပဲ….ၾကာေတာ့ တျဖည္းျဖည္း စိတ္၀မ္းေတြ ကြဲလြဲလာရင္း ေနာက္ဆံုး ဇနီးေမာင္ႏွံ ကြဲၾကတဲ့အထိ ေရာက္ၾကကုန္ေရာ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုတည္းနဲ႔ လက္တြဲသူ မွန္သမွ် ဒီလုိပဲ၊ အစမွာေတာ့ သည္းၾကတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ကြဲၾကတာပဲ၊ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားတာက `ေမတၱာသိေနဟ´ ေမတၱာဆိုတာ ခုိင္ျမဲေအာင္ တြဲကပ္ေပးတဲ့ အေစးဓာတ္တဲ့။ ဒီအေစးဓာတ္မပါရင္ ၾကာၾကာမတြဲႏိုင္ဘူး၊ ကြဲတတ္တာပဲ၊ ခု ကာလစကားနဲ႔ဆုိရင္ ဒီလုိစံုတြဲမ်ိဳးကုိ ေရႊရည္စိမ္စံုတြဲ၊ ေဆးဆုိးပန္းရိုက္စံုတြဲ၊ ဒါမွ မဟုတ္ `အင္တြဲ´ေတြလုိ႔မ်ား ေျပာရမလားပဲ။ ထိမ္းျမားလက္ထက္ တယ္ဆုိတာ လူလားေျမာက္ပါျပီလုိ႔ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး ေလာကဓံကုိ စိန္ေခၚလုိက္တာျဖစ္လုိ႔ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ေနဖုိ႔ အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္… ဘ၀တစ္သက္တာကုိ ရည္မွန္းျပီး ႏွစ္ကုိယ့္တစ္စိတ္နဲ႔ အတူလက္တြဲရင္း ေလာကဓံတုိက္ပြဲကုိ ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ေျခလွမ္းစ ၾကတာ… ၀မ္းသမုဒၵရာ မခန္းေျခာက္ရေအာင္ အူသိမ္အူမဆုိတဲ့ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြ မွန္မွန္ စီးဆင္းႏုိင္ေရးအတြက္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားျခင္းဆုိတဲ့ မုိးေလ၀သမွန္ကန္ဖုိ႔ အဓိကထားရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ျပီ ….ဒီလုိခံယူခ်က္မ်ိဳးရွိၾကတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံဆုိတာ မူလကတည္းက ဘ၀ တစ္သက္တာ အတြက္ တူညီတဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ၊ တူညီတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႔ လက္တြခဲ့ၾကတာ ျဖစ္လုိ႔ အျဖစ္မသည္းၾကေတာ့ဘူး …. နားလည္ႏိုင္စြမ္း ၊ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္စြမ္း ရွိၾကတယ္… ဘ၀ တစ္သက္တာအထိ အျပန္အလွန္အက်ိဳးလုိလားတဲ့ ေမတၱာအေစးဓာတ္နဲ႔ တြယ္ကပ္ထားတာ ျဖစ္လုိ႔၊  စိတ္မခ်တာတုိ႔ မနာလုိ၀န္တုိျဖစ္တာတုိ႔ဆုိတဲ့ ကိေလသာ အပူဓာတ္လည္း မျပင္းထန္ ၾကေတာ့ဘူး …. တခ်ိဳ႕ငယ္ေပါင္း ဇနီးေမာင္ႏွံေတြ ဆိုရင္ ေျပာသံ ဆုိသံမွာ နင္ – ငါ – ေဟ့ – ဟဲ့ ဆုိတဲ့အသံေတြ လႊမ္းေနတတ္ၾကလုိ႔ နေဘးက ၾကားရသူေတြက ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလားလုိ႔ေတာင္ ထင္ရတယ္။ ဟန္ေဆာင္တာ အျဖစ္သည္းတာေတြ မပါေတာ့ ေျပာသံဆုိသံကလည္း မျပစ္ခ်ြဲေတာ့ ဘူးေပါ့ … သူတုိ႔ အျဖစ္မသည္းတာကုိ ၾကည့္ျပီး အခ်စ္နည္းတယ္လုိ႔ မထင္လုိက္ေလနဲ႔။ ယံုၾကည္စိတ္ခ်လုိ႔ အနည္ထုိင္ျပီး အခ်စ္ျမဲသြားၾကတာ။ အနည္ထုိင္တယ္ဆုိလုိ႔ အသားေသျပီး ေအးစက္မာခဲသြားတယ္လည္း မထင္ေလနဲ႔၊ မဟုတ္ဘူး၊ ရွင္သန္ေနတဲ့ အႏွစ္လုိပဲ မာေပမယ့္ မခဲဘူး…. အျမဲၾကီးထြားေနတာ … ပင္စည္နဲ႔ လုိက္ဖက္ေအာင္ အႏွစ္က ၾကီးထြားေနလုိက္တာ … ဒါေၾကာင့္လညး္ သားသမီးေတြကေန ေျမးေတြျမစ္ေတြအထိ အသိုက္အအံုၾကီးလာေလေလ သူတုိ႔ ေမတၱာဓာတ္က ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာေလ ျဖစ္ေနၾကတာေပါ့ ….. လူလားေျမာက္ျပီးၾကတဲ့ ဇနီး ေမာင္ႏွံ တုိ႔အေနနဲ႔ ရာသက္ပုိင္ခုိင္ျမဲေရးမွာ အခ်င္းခ်င္း ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈဟာ အဓိကျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်င္းခ်င္းယံုၾကည္ေလာက္တဲ့ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ အခိုင္အမာ ေစာင့္စည္းတည္ေဆာက္ၾကျပီး ထမ္းေဆာင္ရမည့္ မဂၤလာတာ၀န္ေတြကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ မဂၤလာေဆာင္သူ စစ္စစ္မ်ားျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ ….အဲလုိမဟုတ္ရင္ေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ၾကသူေတြ မျဖစ္ဘဲ အိမ္ေထာင္က်သူေတြပဲ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္…. ေထာင္ဆုိတာ တာ၀န္မဲ့သူ၊ စည္းကမ္းဥပေဒ ခ်ိဳးေဖာက္သူေတြ က်ေရာက္ရမယ့္ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈအားလံုး ဆိတ္သုဥ္းရာ အက်ဥ္းစခန္းၾကီး ျဖစ္တယ္ဆုိတာ အားလံုးသိျပီးသားပဲ … အိမ္ေထာင္ဆုိတာကလည္း  မိသားစုတာ၀န္ပ်က္ကြက္သူ၊ ကုိယ္က်င့္တရားခ်ိဳးေဖာက္သူေတြ က်ေရာက္ေနရတဲ့ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈတုိ႔  ဆိတ္သုဥ္းရာ ေနရာ ကုိ ေခၚတာပါ … ကုိယ့္က်င့္တရား ခုိင္မာသူ၊ တာ၀န္ေက်သူတုိ႕အတြက္ေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ က်က္သေရ မဂၤလာအတိျပီးတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သီရိေဂဟာၾကီး ျဖစ္ၾကမွာပါ …. ဒီလုိ အခိုင္အမာ ယံုၾကည္လက္ခံၾကျပီး မဂၤလာေတြ မျပတ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ၾကပါေစ ….။

က်မ္းကုိး။     ခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲ မဂၤလာ [ဓမၼေဘရီ အရွင္ ၀ီရိယ (ေတာင္စြန္း)]

ဓာ​ရ​ဏ ပရိ​တ​္​ေ​တာ​္ အေ​ၾ​ကာ​င​္း

ဓာ​ရ​ဏ​ပ​ရိတ္ဟာ ပိ​ဋ​ကတ္သုံး​ပုံ​ထဲ ပါ​ဝ​င​္​ေ​န​သလား ဆို​တဲ့ ေ​မး​ခြ​န​္း​ကို —-
ပါ​လ​ည​္း ပါ​တ​ယ​္။ မ​ပါ​လ​ည​္း မ​ပါ​ဘူး လို​႔ ေျ​ဖ​ရ​မ​ယ​္ ထင္တ​ယ​္။ရွ​င​္း​မ​ယ​္​ေ​လ။
ပါ​ဝင္ပုံ​ေ​လး မ​ေျ​ပာ​ခ​င​္ မ​ပါ​ဝင္ရ​တဲ့​အေ​ၾ​ကာ​င​္း အရ​င​္​ေျ​ပာ​မ​ယ​္။ ဓာ​ရ​ဏ ပရိ​တ​္​ေ​တာ​္​ထဲ​က တခ်ိ​ဳ​႕ ပါဠိ​စာသား​ေ​တြ​ဟာ ပိ​ဋ​က​သုံး​ပုံ​ထဲ​မွာ တိုက္ရိုက္န​ည​္း​နဲ​႔ ပါ​ဝ​င​္​ေ​န​တာ မ​ဟုတ္ဘဲ ေ​ရွး​ေ​ရွး​ဆရာ​ေ​တာ​္မ်ား​က ေ​ကာ​င​္းႏုိး​ရာမ်ား​ကို ၾ​ကည္ညိ​ဳ​သ​ဒ​ၶါ​စိတ္နဲ​႔ ဖြဲ​႕​ဆို သီကုံး​ခဲ့​ၾ​က​တယ္လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။ အဲ​ဒီ ပါဠိ​စာသား​ေ​တြ​ရဲ့ အဓိ​ပ​ၸါ​ယ​္ သေ​ဘာ​တရား​ေ​တြ​က​လ​ည​္း ေ​ထ​ရ​ဝါဒ​ဗု​ဒ​ၶ​ဘာသာ​နဲ​႔ မ​ဆ​န႔္က်င္ပါ​ဘူး။ ဆို​လိုခ်င္တာ​က စာ​ေ​ပ​အေ​န​နဲ​႔ ပိ​ဋ​ကတ္သုံး​ပုံ​ထဲ​မွာ တိုက္ရိုက္မ​လာ​ဘူး။ အႏ​ွစ္သာ​ရ​အား​ျ​ဖ​င့​္​ေ​တာ့ ေ​ထ​ရ​ဝါဒ​နဲ​႔ သ​င့​္ေလ်ာ​္​တဲ့​အတြ​က​္ အက်ဳံး ဝ​င​္​ေ​န​တဲ့​အတြ​က​္ ဆရာ​အစဥ္အ​ဆ​က​္ လက္ခံ​ခဲ့​ၾ​က​တယ္လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။

ပါ​ဝ​င​္​ေ​န​တဲ့ ပါဠိ​စာသား​ေ​တြ​ကို ထု​တ​္ႏု​တ​္​ၿ​ပီး ႐ွ​င​္းျ​ပ​မ​ယ​္။ ဓာ​ရ​ဏ ပ​ရိတ္ထဲ​က ——–
၁။ ဗု​ဒ​ၶါ​နံ ဇီ​ဝိ​တႆ န သ​ကၠာ ေ​က​န​စိ အႏ​ၲ​ရာ​ေ​ယာ ကာ​တုံ ၊
၂။ ဗု​ဒ​ၶါ​နံ သ​ဗ​ၺ​ညဳ​တႆ န သ​ကၠာ ေ​က​န​စိ အႏ​ၲ​ရာ​ေ​ယာ ကာ​တုံ၊
၃။ ဗု​ဒ​ၶါ​နံ အဘိ​ဟ​ဋာ​နံ စ​တုႏ​ၷံ ပ​စ​ၥ​ယာ​နံ န သ​ကၠာ ေ​က​န​စိ အႏ​ၲ​ရာ​ေ​ယာ ကာ​တုံ၊
၄။ ဗု​ဒ​ၶါ​နံ အသီ​တိ​ယာ အႏ​ုဗ်​ဥၨ​နာ​နံ ဗ်ာ​မ​ပ​ၸ​ဘာ​ယ ဝါ န သ​ကၠာ ေ​က​န​စိ အႏ​ၲ​ရာ​ေ​ယာ ကာ​တုံ ဆို​တဲ့ ပါဠိ​စာသား ေ​လး​ပုဒ္ကေ​တာ့ ဝိ​န​ည​္း​ပိ​ဋ​က၊ ပါ​ရာ​ဇိ​က⁠က​႑ အ႒​က​ထာ ပထမ​အု​ပ​္၊ စာမ်​က​္ႏွာ ၁​၄​၇ – ၈ မွာ တိုက္ရိုက္လာ​တယ္လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။ (အဲ​ဒီ​စာ​အုပ္ထဲ​မွာ ဒီ​လို စဥ္ထား​တာ​ေ​တာ့ မ​ဟုတ္ပါ​ဘူး။ ဒါ​က သိပ္အေ​ရး​မ​ႀ​ကီး​ပါ​ဘူး။)

ေ​ဝ​ရ​ဥၨ​ာ​ပု​ဏ​ၰား​ႀ​ကီး​ရဲ့ ပ​င့​္​ဖိတ္ခ်က္အ​ရ ဘုရား​ရွင္ဟာ ရ​ဟ​န​္း​ငါးရာ​နဲ​႔ ေ​ဝ​ရ​ဥၨ​ာ​ၿ​မိ​ဳ​႕​ကို ေ​ရာ​က​္​ေ​တာ​္​မူ​တဲ့ အခ်ိန္မွာ​ေ​ပါ့။ မာရ္နတ္ရဲ့ လွ​ည့​္​စား​မႈ (လွ​ည့​္​ပတ္မႈ)ေ​ၾ​ကာ​င့​္ ၿ​မိ​ဳ​႕​သူ​ၿ​မိ​ဳ​႕​သား​ေ​တြ​ေ​ရာ၊ ေ​ဝ​ရ​ဥၨ​ာ​ပု​ဏ​ၰား​ႀ​ကီး​က​ေ​ရာ ဘုရား​ရွင္နဲ​႔ သံဃာ​ေ​တာ​္မ်ား​ကို ေ​မ့​ေလ်ာ့​ေ​န​ၾ​က​တ​ယ​္။ ဘုရား​ရွ​င​္ ႂ​ကြ​ေ​တာ​္​မူ​လာ​တယ္ဆို​တာ​ကို မ​သိႏ​ုိ​င​္​ၾ​ကေ​အာ​င​္၊ ေ​မ့​ေလ်ာ့​ေ​န​ၾ​က​ေ​အာ​င​္ ၿ​မိ​ဳ​႕​သူ​ၿ​မိ​ဳ​႕​သား​ေ​တြ​ကို​ေ​ရာ၊ အနီး​အနား​မွာ ရွိ​ေ​န​ၾ​က​သူ​ေ​တြ​ကို မာရ္နတ္က လွ​ည့​္​စား​ထား​တယ္လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။ ဒါ​ကို ဘုရား​ရွင္က သိ​ေ​တာ​္​မူ​ပါ​တ​ယ​္။ အဲ​ဒီ​အခ်ိန္မွာ ေျ​မာက္က​ၽြ​န​္း​တို​႔၊ တာ​ဝ​တ​ႎ​သာ​န​တ​္ျ​ပည္တို​႔​ကို ႂ​ကြ​ရင္လ​ည​္း မာရ္နတ္က အဲ​ဒီ​လို ေ​မ့​ေလ်ာ့​ေ​အာ​င​္ လုပ္မွာ​ပဲ​ေ​လ။ ဘာ​ျ​ဖစ္လို​႔​လဲ ဆို​ေ​တာ့ အဲ​ဒီ​အခ်ိန္မွာ မာရ္န​တ​္​ႀ​ကီး​ရဲ့ ရ​န​္ျ​ငႇ​ိုး အာဃာတ​စိ​တ​္​ေ​တြ​က မ​တရား​ျ​ပ​င​္း​ထ​န​္​ေ​န​လို​ပါ​တဲ့။
အဲ​ဒါ​က​လ​ည​္း ဖုႆ​ဘုရား​ရွင္လက္ထက္တု​န​္း​က ဝ​ဋ​္​ေႂ​ကြး​ေ​တာ​္​ေ​ၾ​ကာ​င့​္​လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။ ဖုႆ​ဘုရား​ရွ​င​္ လက္ထက္တု​န​္း​က ဘုရား​ေ​လာ​င​္း​ဟာ ဖုႆ​ဘုရား​ရွင္နဲ​႔ သာဝက​ေ​တြ​ကို မု​ေ​ယာ​ဆ​န​္ (ဆ​န​္း​ၾ​က​မ​္း​ၾ​က​မ​္း) ေ​တြ​ကို စား​ၾ​က၊ သေ​လး​ဆန္ကို (ႏူး​ညံ့​သိ​မ​္ေ​မြ​႕​တဲ့​ဆ​န​္) မ​စား​ၾ​က​နဲ​႔​လို​႔ ေျ​ပာ​ဆို​ခဲ့​ဖူး​တဲ့ အကု​သိုလ္ကံ​ေ​ၾ​ကာ​င့​္ အခု​လို ဝါ​တြ​င​္း​ကာလ​မွာ ျ​ပ​န​္​ၿ​ပီး အက်ိ​ဳး​ေ​ပး​ရ​မ​ယ့​္​အခ်ိ​န​္ ေ​ရာက္လာ​လို​႔​ပါ​တဲ့။ ဒါ​ေ​ၾ​ကာ​င့​္ မု​ေ​ယာ​ဆ​န​္​ၾ​က​မ​္း​ၾ​က​မ​္းေ​တြ​ကို ဘု​န​္းေ​ပး​ရ​တာ​ပါ​တဲ့။ မာရ္နတ္က လွ​ည့​္​စား လွ​ည့​္​ပတ္တယ္ဆို​တာ​က​လ​ည​္း အခ်ိ​န​္း​ပို​င​္းေ​လး​ပါ​ပဲ။ ဒါ​ေ​ၾ​ကာ​င့​္ အဲ​လို ျ​ဖ​စ​္​ေ​န​တဲ့​အခ်ိန္မွာ​ပဲ ျ​မ​င​္း​ကုန္သ​ည​္ ငါးရာ​က ဘုရား​ရွင္နဲ​႔ သံဃာ​ေ​တာ​္မ်ား​အတြ​က​္ မု​ေ​ယာ​ဆြ​မ​္း လႈ​ဒါန​္း​ၾ​က​ဖို​႔ အခြ​င့​္​ရ​သြား​ၾ​က​တ​ယ​္။ ဒါ​ဆို​ရ​င​္ မာရ္နတ္က ျ​မ​င​္း​ကုန္သ​ည​္​ေ​တြ​ကို​ေ​ရာ မ​လွ​ည့​္​ပ​တ​္ေ​တာ့​ဘူး​လား​လို​႔ ေ​မး​စရာ ရွိ​ပါ​တ​ယ​္။ မ​ရ​ေ​တာ့​လို​႔ မ​လွ​ည့​္​ပတ္တာ​လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။ ျ​မ​င​္း​ကုန္သ​ည​္​ေ​တြ ဘုရား​ရွင္နဲ​႔ သံဃာ​ေ​တာ​္မ်ား​အတြက္မု​ေ​ယာ​ဆြ​မ​္း​ကို မ​လႈ​ဒါန​္း​ဖို​႔ မာရ္န​တ​္​ႀ​ကီး​က ဟ​န႔္တား​ရ​မွာ မ​ဝံ့​မ​ရဲ ျ​ဖစ္သြား တယ္တဲ့။ မာရ္နတ္က ပိတ္ပင္တား​ဆီး​လို​႔ မ​ရ​ေ​တာ့​ဘူး တဲ့။

အဲ​ဒါ​ကို​ပဲ ဗု​ဒ​ၶါ​နံ အဘိ​ဟ​ဋာ​နံ စ​တုႏ​ၷံ ပ​စ​ၥ​ယာ​နံ န သ​ကၠာ ေ​က​န​စိ အႏ​ၲ​ရာ​ေ​ယာ ကာ​တုံ လို​႔ ဆိုလို​တာ​ပါ။
ျ​မန္မာ​လို ေျ​ပာ​မ​ယ​္။
၁။ ဘုရား​ရွင္အ​တြ​က​္ ရည္မွ​န​္း​ထား​တဲ့ ဆြ​မ​္း​စ​တဲ့ ပ​စ​ၥ​ည​္း​ဝ​တၳ​ဳမ်ား၊ (ပ​စ​ၥ​ည​္း​ေ​လး​ပါး)
၂။ ဘုရား​ရွင္ရဲ့ အသ​က​္​ေ​တာ​္၊
၃။ (၈​၀) ေ​သာ လ​က​ၡ​ဏာ​ေ​တာ​္​ငယ္နဲ​႔ တစ္လံ​မ​ၽွ​ေ​လာ​က​္​ေ​သာ ကို​ယ​္​ေ​ရာ​င​္ေ​တာ​္၊
၄။ သ​ဗ​ၺ​ညဳ​တ​ဉာ​ဏ​္​ေ​တာ​္ တို​႔​ကို တစ္စုံ​တ​စ​္​ေ​ယာ​က​္​ေ​သာ​သူ​က အႏ​ၲ​ရာ​ယ​္​ေ​ပး​ျ​ခ​င​္း​ငွါ၊ တား​ျ​မစ္ပိတ္ပ​င​္ ျ​ခ​င​္း​ငွါ မ​စြ​မ​္းႏိုင္ဘူး၊ မ​လု​ပ​္ႏုိင္ဘူး​လို​႔ ဆိုလို​ပါ​တ​ယ​္။ ဒါ​ေ​ၾ​ကာ​င့​္ ဘုရား​ရွ​င​္း​ဟာ အဲ​ဒီ​ဝါ​တြ​င​္း​မွာ မာရ္နတ္ဖ်က္ဆီး ေႏွာ​င့​္​ယွက္လို​႔ မ​ရ​တဲ့ မု​ေ​ယာ​ဆြ​မ​္း​ကို ဘု​န​္းေ​ပး​ခဲ့​ရ​တယ္လို​႔ ဆို​ပါ​တ​ယ​္။
ဗု​ဒ​ၶါ​နံ ဇီ​ဝိ​တႆ န သ​ကၠာ ေ​က​န​စိ အႏ​ၲ​ရာ​ေ​ယာ ကာ​တုံ ၊ တ​ထာ ေ​မ ေ​ဟာ​တု။ ဘုရား​ရွင္ရဲ့ အသ​က​္​ေ​တာ​္​ကို မည္သူ​က​မ​ၽွ အႏ​ၲ​ရာ​ယ​္ မ​ေ​ပး​နိုင္သ​လို တ​ပ​ည့​္ေ​တာ​္​ကို​လ​ည​္း အႏ​ၲ​ရာ​ယ​္ မ​ေ​ပး​နိုင္ပါ​ေ​စ​သား…….. အစ​ရွိ​သျ​ဖ​င့​္ ဓာ​ရ​ဏ​ပ​ရိတ္မွာ ပါ​တ​ယ​္။
ဒီ​ဓာ​ရ​ဏ ပရိ​တ​္​ေ​တာ​္​ကို ေ​ရွး​ေ​ရွး ဆရာ​ေ​တာ​္မ်ား စီ​ရင္ခဲ့​ေ​ၾ​ကာ​င​္း​ကို သာသနာ​ေ​ရး​ဦးစီး​ဌာန​က ထု​တ​္​ေ​ဝ​တဲ့ သီ​ရိ​မ​ဂၤ​လာ​ပရိ​တ​္ ဆို​တဲ့ စာ​အုပ္မွာ​လ​ည​္း ပါ​ဝင္ပါ​တ​ယ​္။ အဲ​ဒီ​မွာ​လ​ည​္း ေ​လ့​လာ​ဖ​တ​္​႐ႈ မွတ္သား​နို​င​္​ၾ​က​ပါ​တ​ယ​္။
ပရိ​ယတ္စာ​ေ​ပ​မွာ ဆရာ​အစဥ္အ​ဆ​က​္ လက္ခံက်​င့​္​သုံး​ခဲ့​ၾ​က​တဲ့ န​ည​္းမ်ား မူမ်ား​ကို​လ​ည​္း အေ​လး​ထား​တတ္တဲ့ အစဥ္အ​လာ ရွိ​ပါ​တ​ယ​္။ သံ​ဂၤ​ါ​ယ​နာ တ​င​္​ၾ​က​တဲ့​အခါ အဲ​ဒီ မူ​ေ​တြ​ကို အေ​သခ်ာ စိ​စစ္သုတ္သ​င​္​ၿ​ပီး​မွ ျ​ပန္လ​ည​္ တင္သြ​င​္း လက္ခံ​ခဲ့​ၾ​က​ပါ​တ​ယ​္။ ဒါ​ေ​ၾ​ကာ​င့​္ ဓာ​ရ​ဏ ပ​ရိတ္ဟာ ပ​ဋိ​ကတ္မွာ တိုက္ရိုက္မ​လာ​ေ​သာ​္​လ​ည​္း ဆရာ​အစဥ္အ​ဆ​က​္​ေ​တာ့ လက္ခံ​ခဲ့​ၾ​က​တယ္ဆို​တာ​ပါ​ပဲ။

ps . ဒီ​အေ​ၾ​ကာ​င​္းေ​တြ​ကု​ိ စိတ္ရွည္လက္ရွ​ည​္ ရွ​င​္းျ​ပေ​ပး​တဲ့ ဦး​ရွ​င​္း ကု​ိ ေက်း​ဇူး အထူး​တင္ပါ​တ​ယ​္ ။

ေက်ာင္းလွဴအက်ိဳး(၇)မ်ိဳး

(၁) နတ္ႏွင့္လူနယ္၊သေႏၶတြယ္၍၊

(၂) စိတ္၀ယ္ေတာင့္တ၊ ေဆာက္အံု၏၊

(၃) မထၾကက္သီးကိုယ္လည္းမလွဳပ္၊ ေၾကာက္႐ုပ္မထင္၊ ထိပ္လန္ ့စင္၏၊

(၄) ျခေသၤ့-သစ္-က်ား၊ သားရဲမ်ားႏွင့္ ဖမ္းစားကလူ၊ ႏွိပ္စက္မူသား ေတာသူ-ဘုတ္-ၿပိတ္၊ အဆိပ္ထန္ျပင္း ေႁမြႏွင့္ကင္းကအဆင္းေဖာက္ျပန္၊ ကုမၻဏ္-ရကၡိဳသ္၊ နတ္မိုက္ရန္ေပါင္း ေဘးလြတ္ေ႐ွာင္း၏၊

(၅) မေကာင္းအိပ္မက္၊ မျမင္မက္ဘူး၊

(၆)ထင္လ်က္သတိ၊ ၿမဲခိုင္ဘိ၍၊ ၀ိပရိဏံ၊ ေဖာက္ျပန္စိတ္ရင္း၊ ႐ူးသြတ္ျခင္းမွ၊ ႐ွင္း႐ွင္းလြတ္ေ႐ွာင္း၊ က်ိဳးဆက္ေကာင္း၏၊

(၇) ေနာက္ေႏွာင္းဘ၀၊ ပစၦိမ၀ယ္၊ဂုဏကဲပို၊ အရဟတၱဖိုလ္ဟု၊ ထိုထိုေက်းဇူး၊လြန္ျပန္ ့ျပဴးသည္၊ ေဆာက္ဦးလႉက်ိဳး ခုႏွစ္တည္း။

(မင္းကြန္းတိပိဋက)

မီး (၁၁) ပါး

သတၱ၀ါတို႔ကို ေလာာင္ကၽြမ္းပ်က္စီး ဆင္းရဲေစတတ္ေသာ တရား (၁၁) ပါး

(၁) ရာဂမီး (ေလာဘမီး) – တပ္ႏွစ္သက္ရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၂) ေဒါသမီး – အမ်က္ထြက္၊ စိတ္ဆိုးရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၃) ေမာဟမီး – အဟုတ္အမွန္ကို မျမင္မသိရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၄) ဇာတိမီး – ပဋိသေႏၶေနရမႈ၊ ဘ၀အသစ္၌ ျဖစ္ရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၅) ဇရာမီး – အိုမင္းရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၆) မရဏမီး – ေသပ်က္ရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၇) ေသာကမီး – စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၈) ပရိေဒ၀မီး – ငိုေႂကြးရသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၉) ဒုကၡမီး – ဒုကၡဆင္းရဲေၾကာင့္ မသာယာသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၁၀) ေဒါမနႆမီး – စိတ္ကိုမွီ၍ မသာယာသျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။
(၁၁) ဥပါယာသမီး – ျပင္းစြာပူပန္မႈ၊ ဆို႔တက္ေမ့ေျမာသြားမႈမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ပူေလာင္ျခင္း။

%d bloggers like this: