သိကၡာပုဒ္၀န္ထုပ္ေလွ်ာ့ေပးတဲ့အလွဴ ဒီတစ္ခုပဲရွိတယ္။


ကထိန္သကၤန္းတည္းဟူေသာ လွဴဖြယ္၀တၳဳဟာ ဘယ္လိုထူျခားခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုသလဲဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ပညက္ထားတဲ့၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အာဏာစက္ျဖစ္တဲ့ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္တခ်ဳိ႕ကို အခ်ိန္ကာလာအကန္႔အသန္႔ တစ္ခုအတြင္း ေခတၱခဏ ပယ္ႏုတ္ေပးႏိုင္တဲ့ အစြမ္းသတၱိနဲ႔ ျပည့္စံုပါတယ္။

မိမိတို႔လွဴဒါန္းလိုက္တဲ့ ကထိန္သကၤန္းဟာ ကထိန္အာနိသင္ရတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ ငါးခုကေန အခ်ိန္ကာလ အကန္႔အသန္႔တစ္ခုအတြင္း ေခတၱခဏ သက္သာခြင့္ရေအာင္ ဖန္တီးေပးႏိုင္ပါတယ္။

ေလာကမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အာဏာစက္ျဖစ္တဲ့ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကို ဘယ္လူ၊ ဘယ္နတ္၊ ဘယ္ျဗဟၼာ ဘယ္သတၱ၀ါမွ ပယ္လည္း မပယ္ႏုတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ျဖည့္လည္းမျဖည့္စြက္ႏိုင္ပါဘူး။ ျပဳလည္းမျပဳျပင္ႏိုင္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အာဏာစက္ကို ဘယ္သူမွ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ ပယ္ႏုတ္ျဖည့္စြက္ျခင္း၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲျခင္း လုပ္လို႔မရပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ကထိန္အလွဴ႕ရွင္မ်ား လွဴဒါန္းလိုက္တဲ့ ကထိန္သကၤန္းကေတာ့ လုပ္လို႔ရပါတယ္။ သိကၡာပုဒ္အားလံုးကိုေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ သိကၡာပုဒ္ ငါးခုကိုေတာ့ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

ကထိန္အလွဴ႕ရွင္မ်ားလွဴဒါန္းလိုက္တဲ့ ကထိန္သကၤန္းနဲ႔ သံဃာေတာ္မ်ားက ကထိန္ခင္းလိုက္ရၿပီဆိုရင္ ဒီကထိန္ရဲ႕ အာနိသင္ရတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားဟာ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔ကေနစၿပီး တေပါင္းလျပည့္ေန႔အထိ ငါးလအတြင္းမွာ ျမတ္စြာဘုရား ပညက္ထားတဲ့ သိကၡာပုဒ္ငါးခုကို မလိုက္နာ မက်င့္သံုးဘဲလည္း ေနလို႔ရပါတယ္။

တနည္းေျပာရရင္ ျမတ္စြာဘုရား နဂိုက ပညက္ထားတဲ့ သိကၡာပုဒ္ငါးခုဟာ၊ ဒီငါးလ အေတာ့အတြင္းမွာေတာ့ ကထိန္အာနိသင္ရထားတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ သိကၡာပုဒ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ဒီငါးလအတြင္းမွာ ဒီသိကၡာပုဒ္မရွိေတာ့ဘူးလို႔ သေဘာေပါက္လိုက္ရင္ မပိုရွင္းသြားမွာေပါ့။

ဒီသိကၡာပုဒ္ငါးခုကို ဒီငါးလအတြင္းမွာ မက်င့္ဘဲ ေနလို႔ရတယ္ဆိုေတာ့ မက်င့္လို႔လည္း အာပတ္သင့္မသြားဘူးလို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ က်င့္စရာမလိုဘူးဆိုၿပီး မေလးမစားလုပ္ရမွာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ကိုက ဒီသိကၡာပုဒ္မက်င့္လည္းရတယ္။ ဒီသိကၡာပုဒ္ငါးခု မရွိေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ေျပာတာထားပါ။ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္သြားရင္ေတာ့ မူလအတိုင္း ျပန္ၿပီးေတာ့ က်င့္သံုးရမွာပါ။

အဲဒီလို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အာဏာစက္ျဖစ္တဲ့ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကို ဘယ္ေလာက္ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ဒါနကုသိုလ္ကမွလည္း မပယ္ႏုတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ၾကီးက်ယ္သန္႔စင္တဲ့ သီလကုသိုလ္ကမွလည္း မပယ္ႏႈတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘာ၀နာကုသိုလ္ကမွလည္း မပယ္ႏုတ္ႏိုင္ပါဘူး။

အဆင့္အတန္းျမင့္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ ၀ိပႆနာကုသိုလ္ေတြ၊ မဂ္ကုသိုလ္ေတြ၊ ေလာကုတၱရာကုသိုလ္ေတြလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔ အာဏာစက္ျဖစ္တဲ့ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကို မပယ္ႏုတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ကထိန္အလွဴရွင္မ်ား လွဴဒါန္းရတဲ့ ကထိန္အလွဴတစ္ခုတည္းကသာလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အာဏာစက္ျဖစ္တဲ့ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ငါးခုကို ေခတၱခဏ ပယ္ႏုတ္ႏိုင္ပါတယ္။

အဲဒါကိုက အင္မတန္ ထူးျခားမႈတစ္ခုပါပဲ။ ကထိန္အလွဴကို အထူးျခားဆံုးအလွဴလို႔ ေျပာရတာ ဒီအခ်က္က အဓိကပဓာန အက်ဆံုးပါပဲ။ ဒီတစ္ခ်က္တည္းနဲ႔တင္ ကထိန္အလွဴဟာ အထူးျခားဆံုးအလွဴျဖစ္ေနပါၿပီ။

ကထိန္အာနိသင္ ၅ မ်ိဳး ကို ပုရိမ၀ါ ကပ္ျပီး ပထမ၀ါကြ်တ္ျပီးတဲ ့ရဟန္းတိုင္း ကထိန္ခင္းျပီး ရရွိခံစားပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို ့ဆုိပါတယ္. .

အဲဒီ အာနိသင္ ၅ မ်ိဳးကေတာ့

၁။ အနာမႏၱစာရ ၊

၂။ အသမာဒါနစာရ၊

၃။ ယာ၀ဒတၳစီ၀ရ၊

၄။ ဂဏ ေဘာဇန ၊

၅။ ေယာ စ တတၳ စီ၀ရုပၸါဒ

၁။ အနာမႏၱစာရ – ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမေတြက ရဟန္း၊ သံဃာေတာ္တို႕ကို “ထမင္းစားၾကြပါ၊ မုန္႕စားၾကြပါ” စသျဖင့္ သာသနာေတာ္ေ၀ါဟာရနဲ႕ မအပ္စပ္တဲ့စကားတို႕ျဖင့္ ဆြမ္းစားဖိတ္မန္ခဲ့ေသာ္ အနီးရွိ ရဟန္းတို႕ကို မပန္ၾကား၊ မေျပာဆိုဘဲ၊ ၿမိဳ႕ထဲ၊ ရြာထဲသို႕ ၾကြသြားႏိုင္ျခင္း။
(ကထိန္ခင္းၿပီး၍သာ သြားႏိုင္ခြင့္ရွိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကထိန္မခင္းရေသးပဲ အသိေပး၊ ေျပာဆိုပန္ၾကားျခင္း မရွိဘဲ ၾကြသြားပါက ပါစိတ္အာပတ္ သင့္ျပီးေတာ့ ကထိန္အာနိသင္ ရလွ်င္ ပါစိတ္အာပတ္ မသင့္ေတာ့ပါ)

၂။ အသမာဒါနစာရ – တိစီ၀ရိတ္ အဓိဠာန္တင္ထားေသာသကၤန္းကို သြားေလရာ မယူေဆာင္ဘဲ သြားလိုရာသို႕ လွည့္ပတ္သြားလာႏိုင္ျခင္း၊ ၄င္းသကၤန္းႏွင့္ ညစဥ္ အနီးအနား၌ မေဆာင္ထားဘဲ ညဥ့္ကင္း၍ ေနႏိုင္ျခင္း
(ကထိန္အာနိသင္မရခဲ့လွ်င္ ထိုသကၤန္းႏွင့္ ညဥ့္ကင္း၍မရပါ။ ထိုသို႕ေနခဲ့လွ်င္ နိႆဂၢိပါစိတ္ အာပတ္သင့္ျပီး ကထိန္အာနိသင္ရလွ်င္ ညဥ့္ကင္းေသာ္လည္း အာပတ္ မသင့္ေတာ့ပါ)

၃။ ယာ၀ဒတၳစီ၀ရ – ရရွိသမွ် သကၤန္းတို႕အား အဓိဌာန္ ၀ကပၸနာမျပဳဘဲ အလိုရွိသလို ထားရွိသံုးေဆာင္ႏိုင္ျခင္း။
(ကထိန္အာနိသင္မရခဲ့လွ်င္ အဓိဌာန္ သကပၸနာမျပဳဘဲ သံုးစြဲပါက နိႆဂၢိပါစိတ္ အာပတ္သင့္ျပီး ကထိန္ အာနိသင္ရလွ်င္ အဓိ႒ာန္ သကပၸနာ မျပဳဘဲ သံုးစြဲေသာ္လည္း အာပတ္မသင့္ေတာ့ပါ)

၄။ ဂဏေဘာဇန – မအပ္စပ္ေသာ ေတာင္းခံျခင္း၊ ဖိတ္မန္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ေတာင္းခံပင့္ဖိတ္အပ္ေသာဆြမ္းျဖစ္ လ်က္ ေလးပါးႏွင့္ အထက္လြန္၍ စုေပါင္းခံယူ စားသံုးႏိုင္ျခင္း။
(ကထိန္အာနိသင္မရခဲ့လွ်င္ ထိုသို႕ မအပ္စပ္ေသာ ဆြမ္းကို စုေပါင္းခံယူ စားသံုးပါက သုဒၶပါစိတ္ အာပတ္ သင့္ျပီး ကထိန္ အာနိသင္ရသျဖင့္ သုဒၶပါစိတ္ အာပတ္ မသင့္ေတာ့ပါ)

၅။ ေယာ စတတၳ စီ၀ရုပၸါဒ – ကထိန္ခင္းရာေက်ာင္းတိုက္၌ ျဖစ္ေပၚရရွိလာသမွ် သကၤန္းတို႕ကိုကထိန္အာနိသင္ ရေသာ ရဟန္း၊ သံဃာေတာ္တို႔သာ သံုးစြဲခြင့္ရႏိုင္ျခင္းတို႕ ျဖစ္ပါတယ္။

ကထိန္ခင္းလိုက္သျဖင့္ ရရွိႏိုင္ေသာ အက်ိဳးငါးပါးတို႕ကို ကထိန္ခင္းေသာ ရဟန္းႏွင့္ ႏႈတ္ျမြက္ သာဓု အႏုေမာဒနာျပဳေသာ ရဟန္းတို႔သာ ရယူခံစားခြင့္ရွိၾကပါတယ္။ ခံစားႏိုင္ခြင့္ကာလကေတာ့ ကထိန္ခင္းသည့္ ေန႕မွစ၍ တေပါင္းလျပည့္ေန႕အထိျဖစ္ပါတယ္။

ကထိန္သကၤန္းရဲ ့အက်ိဳးကို ရဟန္းေတာ္ေတြမွာသာ ရယူခံစားခြင့္ ရွိတာမဟုတ္ပါဘူး ။ ကထိန္သကၤန္း ကပ္လွဴတဲ့ ဒါယိကာ ၊ ဒါယိကာမ ေတြမွာလည္း အက်ိဳး ၅ မ်ိဳးကို ရယူခံစားခြင့္ရွိပါတယ္။

ကထိန္အက်ိဳး ၅ ပါး

၁ ။သြားခ်င္တ့ဲ ေနရာတိုင္း သြားလို႔ရပါတယ္။ သူမ်ားကိုယ့္ကို မသြားရဘူးလို႔မတားႏိုင္တဲ့ အက်ိဳး ၊
၂ ။ ကိုယ့္ပစၥည္းဥစၥာေတြကို ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာထား၊ ဘယ္သူမွ မဖ်က္ဆီးႏိုင္ မယူႏိုင္၊ ေရမီးလည္းမဖ်က္ႏိုင္ျခင္း
၃ ။ အ၀တ္အစား အသစ္အဆန္း အမ်ဳိးမ်ဳိး၀တ္ရျခင္း
၄ ။ စုန္းမေတြ ေအာက္လမ္းဆရာေတြက ကိုယ့္ကို အပင္းထည့္ၿပီး မျပဳစားႏိုင္ျခင္း၊
၅ ။ ကိုယ့္ကို သူမ်ားမ်ား လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ပစၥည္းကို ကိုယ့္ဆီမေရာက္ခင္ ၾကားလူက ျဖတ္မယူႏိုင္ျခင္း၊
ကိုယ့္ဆီ တန္တန္းမတ္မတ္ေရာက္လာျခင္း

အစရွိတာေတြကို ရယူခံစားႏိုင္ပါတယ္။

အရွင္ဆႏၵာဓိက ေရးသားေသာ “အိုဘယ့္ အလွဴရွင္” စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: